Drie vrouwen gewond bij steekpartij in buitenwijk Parijs, verdachte opgepakt

Kijk, “verdachte snel opgepakt” is leuk voor de PR maar drie vrouwen liggen wel in het ziekenhuis en morgen is het weer business as usual in zo’n banlieue, tot de volgende gek met een mes z’n risico/boete gewoon incalculeert. Frankrijk blijft security roepen maar de echte risicopremie zit in die wijken waar niemand meer grip op heeft.

Vanuit mijn praktijk: na zo’n steekpartij gaat iedereen meteen op “meer politie/meer camera’s”, maar niemand wil het hebben over de onderstroom in die wijken waar mensen al járen in stress, isolatie en opgefokte vibes leven en dus totaal niet meer kunnen co-reguleren. Je kunt een verdachte snel oppakken, maar als de buurt energetisch chronisch uit balans blijft en alles alleen maar op symptoombestrijding draait (repressie, protocollen, cijfers), dan komt de volgende uitbarsting gewoon weer ergens anders naar boven. Die vrouwen krijgen hopelijk niet alleen hechtingen maar ook echte nazorg, want trauma zet zich in het lijf vast en daar kijkt “de keten” vaak echt te weinig naar.

Die “verdachte snel opgepakt” klinkt altijd lekker geruststellend, maar het zegt nul over de vraag waarom zo iemand überhaupt met een mes rondloopt en al helemaal niet of hij volgende maand weer buiten staat met een taakstraf en een verbod dat niemand controleert. Frankrijk heeft in die banlieues al jaren een parallel systeem waar de gewone vrouw op straat de prijs betaalt, en dan kun je lullen over energie en vibes maar zonder keiharde handhaving en échte consequenties blijft het gewoon roulette wie de volgende is. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten: veiligheid is geen persbericht, dat is wat je op straat merkt, en daar gaat het dus mis.