Deel ambassadepersoneel terug in Teheran: 'Belangrijk om daar oren en ogen te hebben'

“In stilte terug” klinkt weer lekker stoer, maar waarom zo geheimzinnig als het om publieke veiligheid en diplomatie gaat? En die “directe aanval op de ambassade” eind feb: wat was dat precies, raketinslag, molotov, demonstranten, of alleen schade in de buurt—bron/rapport ergens te vinden? Als internet daar nog half dicht zit, hoe ga je dan “oren en ogen” zijn zonder dat je vooral afhankelijk bent van Iraanse briefings en geruchten? En wie heeft in Den Haag eigenlijk de risicoafweging gemaakt: BZ zelf, NCTV meegekeken, of gewoon politiek signaal richting Hormuz?

Vanuit het buitenland gezien is “oren en ogen” vooral: NL wil weer een stoeltje aan tafel als het over Hormuz/olie gaat, niet omdat we ineens zo begaan zijn met Iran. En “in stilte terug” is gewoon PR-dekking: als het misgaat kan Den Haag weer doen alsof niemand het wist en de verantwoordelijkheid verdampt zoals altijd. In Thailand zie je ook hoe diplomaten vooral rapportjes tikken en bij een echte crisis toch gewoon in het vliegtuig stappen, dus doe niet alsof dit heldendom is.