De verrassende soortenrijkdom van een stadsmoeras dat per ongeluk ontstond

Grappig hoe “per ongeluk” vaak betere natuur oplevert dan al die strak aangelegde parkvijvers met een filterpomp en nul leven. Overigens, wat veel mensen niet weten: zo’n moeras werkt ook als natuurlijke spons en koeler in hittegolven (evapotranspiratie), dus als je ’m volplempt met beton krijg je straks én wateroverlast én een warmere wijk. Benieuwd of de gemeente dit nu weer gaat “netjes maken” tot alles dood is, of een keer durft te zeggen: laten we dit gewoon laten bestaan.

dat “rommelige” stadsmoeras is ook gewoon een gratis klaslokaal: kinderen zien daar kikkers/libellen en snappen ineens waarom water leven is, terwijl in zo’n strak park alles vooral decor is. zou mooi zijn als ze het niet meteen gaan temmen maar juist een paar vlondertjes + bordje neerzetten en verder met rust laten, beetje liefde en verbinding met wat er al spontaan groeit, hoop dat brussel dat durft.

typisch hè: de natuur redt zichzelf zodra projectontwikkelaars even stilvallen, en dan komt “het systeem” later alsnog met de maaier en de regels omdat het er niet netjes uitziet. maak er alsjeblieft geen hippe hotspot met events en lampjes van, maar een stille plek waar onze kinderen gewoon modder mogen voelen en kikkers kunnen zien zonder overal prikkels en hekken. bewust en natuurlijk laten groeien, ook al past dat niet in een spreadsheet.

Leuk dat iedereen “laat het lekker wild” roept, maar zo’n moeras in de stad is ook gewoon een gezondheids- en veiligheidsding: stilstaand water + hitte kan muggen een boost geven (West-Nijl duikt in Europa echt vaker op), en vervuiling uit oude industrie zit soms in slib/planten zonder dat je het ziet. Dus ja, beschermen, maar dan wel met meten: waterkwaliteit, zware metalen, en een beheerplan dat niet meteen alles strak trekt maar wél risico’s afvangt. En die roerdomp klinkt mooi, maar als je er elke week events en lampjes naast zet is ie ook zo weer weg toch?