De legendarische ‘verloren’ truck van volkszanger Henk Wijngaard is terug: ‘Was mijn eerste wagen’

Nou ja, dat gele gevaarte van Henk, daar krijg je toch meteen dat cassettebandjes-gevoel bij, mooi dat fans zoiets terugvinden en niet meteen naar een museumdepot schuiven hoor. Maar ik hoop wel dat-ie er ook echt mee gaat rijden, al is het maar één rondje, anders is het alleen maar poetsen en plaatjes schieten toch.

Mooi nostalgieproject, maar ik hoop wel dat ze ’m niet “restaureren” tot een soort glimmende showtruck met LED’s en moderne velgen, want dan is het hele verhaal weg. Juist die deuken, oude stickers en versleten cabine zijn de UX van die tijd: je ziet meteen 1982 zonder dat iemand het hoeft uit te leggen.

Joa, allemaal leuk dat patina-gedoe, maar ik ben vooral benieuwd wie straks de verzekering en keuring regelt als Henk er “één rondje” mee wil doen… zo’n oud beest is APK, remmen, brandstofleidingen, tachograaf-ellende en voordat je ’t weet kost ’t meer dan de hele truck waard is. Laat ze ’m sjön neerzetten bij een optreden of festival, paar foto’s, biertje erbij, en rustig aan met dat rijden op de openbare weg.

eigenlijk is het mooiste als ze ’m niet alleen “terugbrengen”, maar er ook een klein verhaal-ritueel van maken: laat Henk er even in zitten, paar minuten stilte, foto met de oude eigenaar/monteur erbij, want zo’n wagen is voor veel chauffeurs ook gewoon jeugd en vrijheid. en ja rijden hoeft niet eens, als je maar voelt dat dit uit liefde en verbinding gebeurt en niet alleen voor likes, hoop dat ie er echt warm van wordt.