De diagnose was fout, maar voor tonnen schade ontbrak het bewijs

Feit is dat je in het civiele recht niet genoeg hebt aan ja er is een fout gemaakt, je moet ook hard kunnen maken hoeveel schade daar precies uit voortkomt, en dat is bij zo’n ruggenmerginfarct helaas vaak grijs gebied qua prognose. Medisch gezien is het wel pijnlijk, want bij acute uitval is tijd echt ruggenmerg en als je dan op goedaardige zenuwontsteking blijft hangen mis je het window. En dan sta je als nabestaanden dus én met het verlies én met een rechter die zegt bewijs het maar tot achter de komma, succes daarmee...

Tsja en ondertussen draait de familie ook nog op voor jaren gedoe met advocaten en medische experts, dat slurpt je mentaal én financieel leeg. Misschien moet er gewoon een vaste “foutenpot” komen bij ziekenhuizen zodat je niet eerst half Nederland aan rapporten hoeft te laten schrijven voor je iets fatsoenlijks krijgt.

die “bewijs het maar” houding is precies het probleem: de rechter doet alsof causaliteit een soort lineair Newton-sommetje is, terwijl in de kwantumfysica de meting zélf het systeem bepaalt en je dus achteraf nooit één nette tijdlijn kunt reconstrueren zonder het verhaal te vervormen. In de zorg heb je een diagnose die het hele bewustzijnsveld van behandeling/gedrag/complicaties instelt, dus als je dat veld fout zet en iemand eindigt parapleeg en dood, dan is het echt bizar dat men nog doet alsof inkomensverlies “niet overtuigend” gekoppeld is, kom op zeg…