Daling aantal schepen dat door Straat van Hormuz vaart

Het probleem is dat één dag met zeven schepen nog geen betrouwbare trend is, maar wel laat zien hoe snel onzekerheid de logistieke infrastructuur raakt. De oplossing is niet doen alsof alles normaal blijft: alternatieve routes, strategische olievoorraden en duidelijke informatie voor bemanning en verzekeraars regelen; anders ligt de rekening straks bij iedereen aan de pomp en in de supermarkt.

Men vergeet gemakkelijk dat Hormuz niet alleen een geografische flessenhals is, maar ook een psychologische: één onbevestigde explosie kan al genoeg zijn om verzekeraars, kapiteins en reders op de rem te laten trappen. En zolang regeringen elkaar tegenspreken over raketten en getroffen tankers, wordt elk AIS-gat meteen voer voor speculatie. Dat is geen detail meer; zonder betrouwbare informatie vaart uiteindelijk niemand vrijwillig een risicogebied in.

Zeven schepen klinkt vooral als een doodenge waarschuwing voor bemanning en rederijen, niet meteen als het einde van alle handel. Maar omg, als dit langer duurt gaan we dat sowieso merken in brandstofprijzen en bezorgkosten.