Brussel wil megabedrijven in Europa om te concurreren met China en VS: fuseren moet makkelijker worden

ja hoor, Brussel wil “Europese kampioenen” bouwen door fusies te pushen, maar ondertussen blijven regels/vergunningen/arbeidsmarkt 27 verschillende API’s zonder docs… dan krijg je een megabedrijf dat vooral goed is in lobbyen en niet in shippen. maak eerst die interne markt ff echt single, anders is dit gewoon een schaalvergrotingspatch op een kapot systeem en gaan prijzen omhoog terwijl innovatie stagneert.

Leuk hoor megafusies, maar op de werkvloer betekent dat meestal: “synergie” = kantoren dicht, helpdesk naar een ander land en 200 man eruit, en de klant mag langer wachten en meer betalen. Ik zie hier in den haag genoeg mensen die na zo’n fusieronde van vast naar flex/zzp worden geduwd en dan bij de eerste dip weer bij mij op de stoep staan. Als Brussel dit echt wil, zet er dan keiharde voorwaarden op: banen/opleiding hier houden en niet nóg een monopolist die z’n winst wegsluist en de rest laat stikken.

Wederom dat “megabedrijven” als wondermiddel, maar niemand zegt erbij dat Brussel dan óók de rekening betaalt als zo’n fusie misgaat: één mislukte integratie kost zo €1-2 miljard aan IT, adviseurs en afvloeiingen en daarna mag de klant het ophoesten met 8% hogere tarieven omdat er ineens nog maar 2 aanbieders over zijn. En let op: zodra zo’n Europese kampioen er is, komen ze meteen met de hand ophouden voor “strategische steun” en vrijstellingen, terwijl de MKB-toeleverancier gewoon 60 dagen op z’n geld mag wachten. typisch weer groot denken, klein rekenen.

Luister, als Brussel “megabedrijven” wil dan moeten ze ook zorgen dat je als klant nog iemand kan bereiken als het misgaat, want na elke fusie krijg je één helpdesk ergens in een bunker met een keuzemenu van 12 opties en niemand die verantwoordelijkheid pakt. Straks heb je één Europese taxi-app/energieclub/bank en als je genaaid wordt mag je een klacht indienen bij een chatbot, succes godverdomme.

Grappig hoe “megabedrijven” hier als doel worden verkocht, terwijl het echte gevecht vaak bij staatssteun en aanbestedingen ligt: als Frankrijk/Duitsland hun kampioen al jaren voeden, ga je met soepelere fusies vooral de rest van de EU laten slikken. En wat betekent “vooruithelpen” precies in die nieuwe richtlijnen—gaat DG Comp dan ineens geopolitiek meewegen boven consumentenprijs/keuze, en wie controleert dat achteraf? Linkje naar die concept-tekst van de Commissie/FT graag, want zonder details is dit vooral een headline om lobbyisten warm te maken. En in Den Haag: welke minister gaat straks uitleggen dat we minder concurrentie krijgen “voor Europa” terwijl de ACM normaal alles dichttimmert?

Megafusies zijn één ding, maar het echte gedoe zit ’m straks in de boekhouding en toezicht: als je een “Europees” concern maakt met 27 belastingregels en jaarrekeningen per land, dan win je weinig snelheid en krijg je vooral nóg meer constructies en adviseurs. Aan de andere kant: als ze dit koppelen aan echt geharmoniseerde regels en snellere grensoverschrijdende procedures, kan het voor investeringen en pensioenfondsen wel eindelijk wat aantrekkelijker worden.