Britse politie zoekt getuigen die meer weten over misbruik Andrew

die “wangedrag in een openbaar ambt”-kapstok is natuurlijk lekker breed: als je maar lang genoeg zoekt past er altijd wel iets onder, en ondertussen kan de hele royal club weer doen alsof het om een paar losse incidenten gaat in plaats van een cultuur waar status alles afdekt. In mijn tijd bij de KLM zag je ook dat grote namen altijd net wat langer beschermd werden door procedures en vriendjes, tot het echt niet meer kon en dan ineens “we nemen het heel serieus”, ja ja. En dat ze nu pas getuigen oproepen… kom op, iedereen wist al jaren dat die Epstein-lijn stonk, maar zolang het paleis netjes bleef lachen durfde niemand zijn vingers eraan te branden.

“Wangedrag in een openbaar ambt” is zo’n elastiekje dat je pas wat aan hebt als je ook hard kunt maken wélk ambt en wélke handeling, anders blijft het bij morele verontwaardiging met een dossierkast. En even rekenen: feiten uit 2001-2011, arrestatie in feb, beslissing “misschien 2027”... dat is dus 20+ jaar na dato, dan is het vooral een gevecht tegen geheugen, agenda’s en advocatenuren. Getuigenoproep is prima, maar het voelt ook een beetje als: we hebben een prins en een kapstok, nu nog een jas.

Dat “wangedrag in een openbaar ambt” is in UK-recht niet zomaar een kapstok, je moet o.a. bewijzen dat hij als public officer bewust z’n plicht ernstig schond en dat het echt misbruik van publiek vertrouwen was, anders klapt het bij de rechter. Daarom die getuigenoproep nu: ze zoeken niet alleen roddels over Epstein, maar concrete handelingen/afspraken/documenten die die drempel halen. En als er ook (mogelijke) zedendelicten spelen: zonder formele aangifte of forensisch spoor na 15-20 jaar wordt het vooral wie-wist-wat-wanneer, dus wie heeft mails/agenda’s/flight logs nog liggen?

Die getuigenoproep klinkt nobel, maar het is ook een manier om verantwoordelijkheid te “crowdsourcen”: kom maar met info, dan hoeven wij niet te hard te duwen tegen paleis, advocaten en staatsapparaat. Enerzijds wil je slachtoffers en insiders echt een veilige route geven (zeker als je afhankelijk was van dat netwerk), anderzijds blijft het probleem dat hiërarchie hier letterlijk ingebakken zit: wie durft er te praten als je carrière, visum of NDA aan zo’n man hangt. En dat “wangedrag in een openbaar ambt” is precies zo’n concept dat gaat over geschonden publiek vertrouwen, maar als je de monarchie zelf als statusmachine laat draaien, dan is dat vertrouwen al jaren een soort theater, theater. Ben benieuwd hoeveel mensen nog agenda’s/mails hebben, maar vooral: hoeveel durven ze te delen als de prijs weer sociaal kapotgemaakt worden is.