Boete voor Tata Steel om belemmering van toezicht en controles

10.000 per keer met een max van 40.000 per jaar… dat is voor Tata ongeveer het wisselgeld dat je in de bank van een directiewagen vindt, daar schrikken ze dus precies nul van. Als je als bedrijf ook nog gaat traineren met toegang en meetgegevens, dan weet je gewoon dat er iets is wat je niet op papier wilt hebben, en dan moet de Omgevingsdienst niet met een “prikkel” komen maar met echt doorpakken: vergunning opschorten, productie stilleggen van zo’n installatie, dan ineens kunnen ze wél meewerken. In mijn tijd bij de KLM kwam de inspectie ook niet “even later” terug omdat het ons niet uitkwam, veiligheid en regels zijn geen afspraakje dat je mag verzetten omdat het druk is.

10k per overtreding is niet eens het punt, het punt is dat een toezichthouder überhaupt “toegang” en “gegevens” moet afdwingen bij een bedrijf met dit risicoprofiel… waarom is dat niet gewoon: nu direct bestuursdwang en bij herhaling strafrecht (WED) erbij? Als je metingen uitstelt of data achterhoudt, maak je elke emissienorm tandeloos, want dan weet niemand wat er echt uit die schoorstenen komt op piekmomenten. En dat “veiligheidsprotocol” argument: prima, maar dan regel je een vaste meetroute en datalogging die de ODNK realtime kan inzien, anders is het gewoon traineren met een net jasje.

Die 10k/40k is niet eens het meest gênante, het is dat “toegang” blijkbaar onderhandelbaar is bij een bedrijf dat al jaren onder een vergrootglas ligt. Enerzijds snap ik dat je bij zware industrie niet zomaar overal iemand met een meetkoffertje neerzet (veiligheid, procescontinuïteit), anderzijds is dat precies waarom je structureel móét organiseren dat toezicht altijd kan: vaste meetpunten, permanente logging, en als je dat niet wil, dan heb je dus een machtsstrijd over informatie. Dit is dat klassieke compliance-theater: op papier meewerken, in de praktijk rekken, rekken, tot de toezichthouder moe wordt of politiek de aandacht verliest. En dan dat maximum per kalenderjaar… dus als je slim plant, is het gewoon een ingecalculeerde post op de begroting.

het probleem is dat toezicht hier nog steeds “op afspraak” lijkt: als je bij dit soort zware industrie afhankelijk bent van toegang en losse meetcampagnes, dan ben je per definitie te laat op de momenten dat het ertoe doet (storingen, opstart/afblaas). de oplossing is verplichte, gecertificeerde continue emissiemeting met verzegelde datalogging die realtime naar ODNK gaat en bij blokkeren meteen bestuursdwang/partial shutdown van die installatie, want anders blijft het een kat-en-muisspelletje in de infrastructuur van toezicht.

Ik merk dat die dwangsom vooral laat zien dat de relatie tussen toezichthouder en Tata gewoon verziekt is: als je niks te verbergen hebt, dan wil je juist dat die inspecteur overal kan kijken zodat de ruis eruit is. En waarom hoor je niemand over de mensen die er wonen en werken, die voelen die uitstoot-energie elke dag in hun lijf terwijl het op papier steeds “binnen de norm” blijft omdat data ontbreekt of te laat komt. zet er gewoon een onafhankelijke meetclub naast met sensoren in de woonwijken, dan kan niemand meer rekken met toegang of meetmomenten.

Joa, die dwangsom is nog tot daaraantoe, maar als een bedrijf inspectie “hindert” dan is dat in elke normale sector gewoon: poort dicht, vergunning in de koelkast en klaar, anders wordt toezicht een afspraak in de agenda. En laten we eerlijk zijn: als jij zeker weet dat alles netjes is, dan laat je die meetclub toch juist binnen zodat je van het gezeur af bent, of neet dan?

Ach ja, 10k boete boeit ze niet, maar wat ik vooral niet snap: waarom kan zo’n omgevingsdienst niet gewoon onverwacht langskomen zoals de NVWA bij ons in de supermarkt, en als je dan “geen tijd” hebt is het meteen een probleem. als toezicht alleen werkt als het uitkomt bij Tata, dan is het toch gewoon toneel voor de bühne...