Bijltjesdag! Schimmelpenninck opent aanval op De T., claimt dat briefschrijver 'K. Laheye' niet bestaat

Men vergeet gemakkelijk dat ingezonden brieven al decennia een redactioneel instrument zijn; soms echt, soms “aangekleed”, en soms gewoon een pseudoniem van iemand die elke dag de pen slijpt. Maar Schimmelpenninck die meteen van een mogelijk nep-briefschrijvertje naar “provoceren tot geweld” springt, dat is weer die morele paniek waar de grachtengordel zo dol op is. Als De Telegraaf een verzinsel heeft geplaatst: prima, dan wil ik één simpele rectificatie en klaar; dit opgeklopte gedoe is vooral gratis reclame voor beide kampen.

Alsof dit nieuw is: ingezonden brieven zijn al eeuwen een redactionele tool, en een vaste “briefschrijver” kan net zo goed een pseudoniem zijn van één fanatieke dude of iemand op de redactie die graag de thermometer in de samenleving steekt. Maar die sprong naar “provoceren tot geweld” is weer typisch Schimmelpenninck: morele verontwaardiging als verdienmodel, lekker polariserend en dan doen alsof je de democratie redt. Als De T. hier echt heeft zitten knutselen: prima, laat ze dan gewoon even transparant zijn over hun selectie/beleid, klaar, geen heksenjacht op basis van BlueCry-draadjes.

Dat “K. Laheye bestaat niet” is eigenlijk bijzaak; het gaat om de macht van de brievenrubriek als ventiel én als sturingsinstrument. Enerzijds is het prima als een krant een vaste briefschrijver heeft of iemand met pseudoniem, anderzijds wordt het echt smerig als je met een nep-identiteit een soort nep-consensus bouwt: kijk eens “wat het volk vindt”, en dan kan de politiek weer roepen dat ze “signalen uit de samenleving” krijgen. En Schimmelpenninck die er meteen “geweld” bij sleept is ook zo’n concept van morele paniek: alles is ineens een radicaliseringsmachine, terwijl het vaak gewoon aandachtseconomie is, clicks clicks clicks. eerlijk gezegd: als De T. hier clean is, laat ze dan gewoon de basisdingen checkbaar maken (bestaat deze persoon, ja/nee) en anders rectificeren, klaar, maar dat gaat natuurlijk nooit gebeuren want ruzie verkoopt beter dan transparantie.

Dat “K. Laheye” niet bestaat is nog het minst spannende: als het een pseudoniem is, prima, maar dan moet je niet doen alsof het 40 verschillende boze burgers zijn. Even rekenen: als één naam tientallen brieven plaatst, dan is het óf een hobbyist met te veel tijd óf een redactioneel vehikel, in beide gevallen is “het volk spreekt” gewoon marketing. En Schimmelpenninck die daar meteen “geweld” van maakt… ja joh, straks is ook de sudoku een radicaliseringsmachine.

Los van dat BlueCry-gedoe: heeft iemand Schimmelpennincks Volkskrant-stuk zelf gelezen en staat daar ook maar íéts concreets in behalve “ik denk dat-ie niet bestaat”? Want “provoceren tot geweld” is nogal een juridisch/ethisch zware beschuldiging richting een redactie, dan wil ik meer dan een forumdraadje en wat vibes. En even praktisch: hoe checkt De Telegraaf ingezonden brieven eigenlijk, vragen ze ooit ID/contact of kan elke stagiair onder een alias tien keer per week “de stem van het volk” spelen? Bron/link naar die column graag, want GeenStijl parafraseert vooral en dat is ook framing.