Belgische advocaat krijgt kind van cliënt die levenslang kreeg voor moord

Dit is geen “liefde sterker dan afstand”, dit is een gigantische machts- en afhankelijkheidsrelatie die je als advocaat gewoon niet hoort aan te gaan, punt. Ten eerste kan een cliënt in een moordzaak nooit vrij en gelijkwaardig “kiezen” als jij de sleutel bent naar zijn verhaal, zijn toekomst en zijn contact met de buitenwereld; ten tweede ondermijnt dit het hele vertrouwen in de verdediging en de beroepsgroep, maar ok, de Orde noemt het privé zolang je maar netjes meldt. En dat kind zit straks met de rekening van twee volwassenen die dachten dat grenzen optioneel waren.

leuk hoor “privé”, maar wie controleert straks of die advocaat nog alles uit de kast haalt als de vader van haar kind levenslang vastzit??? en dat kind dan, mag dat gezellig in de gevangenis opgroeien met bezoekuren en stempels op z’n dossier omdat mama “verliefd” werd op een moordenaar??? waar is de grens van beroepsethiek, of is alles oké zolang de Orde achteraf een vinkje kan zetten?!?? en dan?? moet iedereen het vertrouwen in de rechtsstaat maar houden?!?

In mijn tijd bij de KLM had je ook regels over “crew resource management” en dat ging niet alleen over knopjes, maar over precies dit: je moet afstand houden als de rollen scheef zijn, anders ga je rare keuzes goedpraten omdat het lekker voelt. Die Orde kan wel zeggen dat het privé is zodra ze zich terugtrekt, maar kom op, het begint juist in de periode dat jij als advocaat de poortwachter bent van z’n hoop, z’n aandacht en z’n verhaal, en dan is “toestemming” ineens een heel rekbaar begrip. En dat geboortekaartje… leuk voor in een roman, maar dat kind zit straks gewoon met een vader die levenslang vastzit en een moeder die dacht dat beroepsgrenzen een suggestie waren, succes ermee.

wat ik mis hier: iedereen heeft ’t over ethiek (terecht), maar wie beschermt dat kind straks praktisch? vader levenslang = gedoe met erkenning/gezag/bezoek en vooral een bak stigma op het schoolplein, terwijl het meisje nergens om vroeg… hoop echt dat er rondom die kleine genoeg liefde en verbinding is, en dat de Orde niet alleen vinkjes zet maar ook durft te zeggen: zo’n “relatie” hoort gewoon niet.

Kijk, iedereen doet alsof dit alleen “ethiek” is, maar dit is ook gewoon een liability-bom: als die kerel ooit beweert dat ze ‘m heeft beïnvloed of misbruikte info uit het dossier, dan heb je meteen een tuchtzaak + mogelijk schadeclaim en dat kind zit er middenin. En let op: levenslang betekent óók levenslang media-aandacht bij elk hoger beroep/nieuwe procedure, mama’s naam staat dan telkens weer op Google… lekker stigma-premie op je hele leven.