Auto opgeladen, zelf leeggelopen: Wiebe reed in 3 jaar in een elektrische auto naar Australië

In de praktijk is dit vooral 3 jaar lang bij mensen aan de stekker hangen en hopen dat ze je ook nog te eten geven, dat noem ik niet “zonder geld” maar op andermans kosten. Respect voor de kilometers hoor, maar na dag 3 zou ik al moe zijn van dat ge-smeek om een stopcontact. dat hij in Australië leeg was geloof ik meteen.

3 jaar “op de stekker” hangen is natuurlijk ook gewoon hoe ons hele energiesysteem werkt, niemand wekt z’n eigen stroom op in z’n achtertuin behalve een paar hobbyisten. wat ik er wel uit haal: EV’s zijn prima voor dit soort extreme use-cases als je netwerk (mensen + laadpunten) meewerkt, maar mentaal is het gewoon altijd-on social mode zonder downtime, dan crash je uiteindelijk net als een server zonder maintenance window.

Het “zonder geld” is hier vooral: zonder buffer, dus je ruilt cash in voor sociale schuld bij elke voordeur waar je aanklopt. Paradoxaal genoeg verkopen we dit als vrijheid, terwijl het inherent een driejarige audit is van je eigen draagkracht én van de goodwill van anderen, en die rekening komt later toch binnen (hallo apathie op de bank). En eerlijk: die EV is bijzaak, het echte experiment is of je als mens kunt leven op continue afhankelijkheid zonder dat je zelf langzaam leegloopt… maar wat zegt dit over ons dat we zo’n tocht pas bewonderen als er een tech-sausje overheen zit?