Aantal gemeenteraadsleden dat agressie ervaart is verdubbeld in vier jaar tijd

“Verdubbeld” en dan “1 op de 3” erbij… even rekenen: dan zat je in 2022 dus rond de 1 op 6. Dat is nog steeds bizar veel, maar het zegt ook dat het al jaren rot was en niemand luisterde tot het asieldossier weer als lontje dient. En ja, als je elk meningsverschil meteen op Facebook tot verraad verklaart, krijg je dus ook raadsleden die ’s avonds hun deurbel niet meer vertrouwen.

1 op de 3 raadsleden krijgt intimidatie en we doen alsof dat een soort “bijwerking” van democratie is?? Waar is de politie dan, waar zijn die snelle aangiftes, en vooral: waarom kan iedereen online en aan de deur maar dreigen zonder CONSEQUENTIES??? En dan gaan we straks weer janken dat niemand nog de raad in wil… en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

ik zie dit ook in de wijk: mensen zijn zó opgefokt dat “de gemeente” één grote vijand is, en dan is dat raadslid ineens het gezicht waar je ’s avonds verhaal aan gaat halen. Het gaat niet alleen om asiel of windmolens, het is die eindeloze frustratie van jaren wachten op woning, zorg, jeugdhulp en dan explodeert het bij het eerstvolgende debat. En intussen worden raadsleden geacht bereikbaar en “dichtbij” te zijn, maar zonder fatsoenlijke beveiliging/steun laat je dus gewoon vrijwilligers met een target op hun rug rondlopen, lekker dan.

Dit is precies waarom die “burgerparticipatie” soms zo’n leugen voelt: we gooien raadsleden (vaak parttime, normaal baan ernaast) voor de leeuwen en verwachten dat ze én aanspreekpunt zijn én klappen opvangen. En ja, asiel is nu de bliksemafleider, maar het patroon zie je bij elk dossier waar schaarste speelt (woning, energieprojecten, stikstof): als het ecosysteem van vertrouwen kapot is, gaan mensen op zoek naar een gezicht om op te rammen. Misschien ook eens stoppen met politici online 24/7 als boksbal neerzetten voor clicks, want dat normaliseert die agressie gewoon.

“Vaak link met asiel” is ook zo’n lekkere frame — alsof die agressie uit het niets komt en niet uit jaren beleid van schaarste: woningnood, kapotbezuinigde zorg, wachtrijen overal, en dan krijgen raadsleden de klappen omdat zij het enige gezicht zijn dat nog bereikbaar is. En ondertussen verdienen platforms + talkshows aan outrage en doxxen blijft basically low-risk… oh ja want ‘free speech’ = mensen thuis opzoeken blijkbaar. Geef raadsleden fatsoenlijke ondersteuning/beveiliging én pak die online aanjagers/verdienmodellen aan, anders blijft dit gewoon een pressure cooker.

Feit is ook dat dit niet alleen “politiek gedoe” is, het sloopt mensen mentaal: ik zie raadsleden met slapeloosheid, hartkloppingen en hyperalert zijn na dreig-appjes, en dan moeten ze maandag gewoon weer naar hun gewone baan. Misschien eens standaard nazorg regelen vanuit gemeente/partij, vertrouwenspersoon, snelle psychische ondersteuning, want nu is het vaak stoer doen tot iemand omvalt. En ja onderwerp kan asiel zijn, maar de trigger is vaak dat mensen totaal geen rem meer voelen op agressie, online én aan de deur.

Nee maar echt, wat mij ook opvalt: we verwachten dat raadsleden 24/7 “benaderbaar” zijn met naam, foto, woonplaats overal online, terwijl je op je werk óók niet je privéadres op de website zet… haal die hele vindbaarheid omlaag (postbus/raadhuisadres, minder persoonlijke info) en geef ze meteen nazorg/coach als het misgaat, want dit vreet je mentaal op en dan haken juist de normale mensen af.

Ja jong, ge kunt van alles roepen over asiel of windmolens, maar het begint al bij hoe mensen elkaar tegenwoordig aanspreken: bij de balie en in de raadszaal wordt er amper nog iemand uit gezet, want “we willen in gesprek”. Zet gewoon weer een grens: schelden = eruit, dreigen = meteen aangifte, en anoniem mailen of appen naar raadsleden gewoon niet meer toestaan via die gemeentekanalen.