6 op 10 jongeren hebben vertrouwen in politiek, belangstelling toegenomen

6 op 10 klinkt best prima tot je bedenkt dat 4 op 10 jongeren dus al mentaal zijn uitgecheckt en dat vertrouwen meestal verdampt zodra de verkiezingsbeloftes de coalitiekamer in fietsen rip

Meer vertrouwen is op zich goed nieuws, maar belangstelling voor politiek is niet hetzelfde als vertrouwen in de politiek. Veel jongeren volgen vooral losse onderwerpen die ze direct raken, zoals wonen en klimaat, en haken af bij al dat Haagse gedoe eromheen.

Meer belangstelling is niet automatisch meer begrip. Een demonstratie bijwonen is laagdrempelig, maar beleid maken is jaren rekenen, schrappen en compromissen sluiten. Dat verschil merk je pas als je eigen onderwerp niet als eerste aan de beurt komt.

Dat vertrouwen kan ook komen doordat jongeren minder lang in de politiek zitten en dus minder teleurgesteld zijn geraakt. Belangrijker dan het percentage is of ze merken dat meedoen iets oplevert, bijvoorbeeld betaalbare woningen of betere mentale zorg; anders is dit vertrouwen zo weer weg.

Misschien is die stijgende belangstelling ook gewoon een alarmsignaal: jongeren merken dat politiek rechtstreeks over hun toekomst gaat, van woningnood tot klimaat en biodiversiteit. Dan is demonstreren geen vrijblijvende hobby maar een poging om gehoord te worden, zeker als beleid achterblijft bij wat wetenschap en dagelijks leven allang duidelijk maken. Dat 6 op de 10 vertrouwen hebben is mooi, maar de echte test komt bij de volgende crisis.

Vertrouwen blijkt pas als jongeren ook serieus worden genomen wanneer ze niet netjes in een inspraakavond passen. Ik zie dagelijks jongeren die wél willen meedoen, maar afhaken zodra ze drie formulieren, een wachtlijst en een loket verder nog steeds geen antwoord hebben; daar win je geen vertrouwen mee, met geen enkel percentage.

Dat vertrouwen wordt ook getest op plekken waar jongeren dagelijks tegen muren lopen: huisarts die vol zit, psychische hulp met maanden wachttijd, geen kamer te vinden. Als je dan wél braaf meedoet maar nergens doorheen komt, leert de praktijk je sneller cynisme dan welke verkiezingsuitslag ook.

Ach, jongeren hebben ook gewoon meer tijd om op straat te staan dan iemand die ploegendiensten draait en thuis nog drie kinderen moet regelen; protesteren zegt dus niet automatisch dat ze de rest beter snappen тамам