Wennemars zwaar aangeslagen na 'onmogelijke' herkansing op 1000 m

30 minuten rust na een 1000m is geen “herkansing”, dat is een tweede strafronde met een strik eromheen. Als de ISU echt vindt dat je recht hebt op een eerlijke rit na hinder, dan hoort daar ook hersteltijd bij, anders is het gewoon procedurele schijnrechtvaardigheid: op papier netjes, in je benen kapot. Paradoxaal dat we de Spelen verkopen als het zuiverste podium, maar ondertussen laat je de wedstrijdleiding op de klok gokken met iemands hele vierjarige leven — wat zegt dat over ons dat we drama nodig hebben om het schema “spannend” te houden?

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n “herkansing” in de praktijk gewoon een extra rit is die je lichaam wél moet betalen; 30 minuten is net genoeg om af te koelen en stijf te worden, niet om weer top te knallen. Maar waar is de consequentie: als Lian je eruit beukt, waarom krijgt híj dan niet de prijs en jij de tijd? ISU moet eens kiezen: óf je maakt het een echte rerun met fatsoenlijke hersteltijd, óf je zegt eerlijk dat het schema belangrijker is dan sportrecht.

half uur na een volle 1000 weer moeten knallen is vragen om kapotte hamstrings, en dan heb je straks een “eerlijke herkansing” maar wel met een blessure de rest van het seizoen. zet dan gewoon in het reglement: bij rerun minimaal 90 minuten, desnoods schuif je het schema maar op, de Spelen zijn geen veilingklok. de mens is geen machine, dat wist Prediker al.