Wekdienst 31/03: Amsterdam staat stil bij 25 jaar homohuwelijk • Hoger beroep tegen Richard R.

25 jaar homohuwelijk en nog steeds moeten stellen hand in hand opletten in sommige wijken; dat is toch van de zotte, alsof die wet alleen op papier bestaat. En die zaak rond Taghi blijft ook zo’n eindeloze stoet “handlangers” en “tussenpersonen” waar niemand iets van wist… ja hoor. Taalkundig dingetje: “stilstaan bij” klinkt zo braaf; het is eerder: vieren én constateren dat het nog lang niet klaar is.

Feit is: 25 jaar homohuwelijk is prachtig, maar in de spreekkamer zie je nog steeds mensen die stressklachten, somberheid of slaapgedoe hebben omdat ze op straat of op werk telkens “op hun hoede” moeten zijn, dat tikt echt aan. En die Taghi-lijn met handlangers blijft maar doorgaan, ondertussen gaat er in wijken gewoon weer een nieuwe lichting kapot aan coke en geweld, preventie en verslavingszorg bungelen er steeds achteraan.

25 jaar homohuwelijk is mooi, maar het schuurt dat je in veel gemeenten nog steeds afhankelijk bent van “welwillende” ambtenaren en een paar regenboogvlaggen per jaar; maak het nou gewoon standaard in scholen, sportclubs en werkgeversbeleid, dan hoeft niemand steeds opnieuw uit te leggen dat ie er ook bij hoort. En bij die Taghi-achtige zaken: harder straffen is één ding, echter pak ook het geld en de ondermijning in de bovenwereld aan, want zolang vastgoed, horeca en ‘consultancy’ het witwasluik blijven, blijft die ellende draaien.