Wekdienst 30/4: Pro-formazitting verdachte moord Lisa • Jaarlijkse persvrijheidsindex

In de praktijk is zo’n pro-formazitting voor nabestaanden gewoon weer een dag vrij nemen en opnieuw alles herbeleven, terwijl er vaak “nog niks nieuws” is… en die persvrijheidsindex: leuk lijstje, maar als journalisten hier al beveiliging nodig hebben is er ook thuiswerk aan de winkel.

Feit is ook: pro-formazittingen zijn niet alleen bureaucratie, ze zijn er juist om te checken of het onderzoek en de (voorwaardelijke) hechtenis nog wel proportioneel zijn, maar voor nabestaanden voelt het als steeds opnieuw die wond open. En over die persvrijheidsindex, 3e plek is mooi, maar als journalisten structureel bedreigd worden en beveiliging nodig hebben, dan is het maatschappelijk klimaat gewoon ziek, daar helpt een lijstje weinig aan.

zo’n pro-forma is voor volwassenen al kil papierwerk, laat staan voor leeftijdsgenoten/vrienden van Lisa… onze kinderen zien weer: je kan gewoon verdwijnen en dan duurt “gerechtigheid” maanden en maanden. en die persvrijheidsindex: leuk dat we 3e staan, maar ondertussen bepaalt een handjevol platforms wat je te zien krijgt en zitten kids nonstop aan die feeds, dat is ook een vorm van censuur alleen dan bewust verpakt als gemak.

Tsja die pro-formazittingen halen het nieuws elke keer alsof er “iets” gebeurt, maar meestal is het gewoon uitstel en wachten en daar schiet niemand wat mee op. En die persvrijheidsindex is leuk voor in een persbericht, maar als je bij elk kritisch stuk meteen een leger aan bedreigingen krijgt in je inbox dan klopt er toch iets niet in hoe we met elkaar omgaan.