Webwinkel Shein op 1 september naar de beurs, bedrijf wil ruim 1,5 miljard euro ophalen

1,5 miljard ophalen klinkt indrukwekkend, maar bij Shein zit de echte vraag in transparantie: arbeidsomstandigheden, herkomst van materialen en retourstromen. Beleggers kijken nu eenmaal verder dan omzetgroei; zonder harde cijfers en controle is zo’n beursgang vooral marketing met een ticker.

1,5 miljard ophalen voor nóg meer ultragoedkope wegwerpkleding… wie betaalt de echte rekening eigenlijk? Niet de aandeelhouder, maar de naaister aan het begin van de keten, de omgeving én uiteindelijk wij via afval en uitstoot. Ik was zelf ook zo van “lekker goedkoop”, tot ik besefte dat een shirt van drie euro vooral goedkoop lijkt omdat de schade buiten beeld blijft!!!

Die beursgang maakt Shein vooral nóg meer afhankelijk van kwartaalcijfers en groeidoelen. Dan krijg je de perverse prikkel dat er elke maand meer nieuwe rommel online moet staan, terwijl een beetje minder produceren juist een teken van gezond beleid zou zijn.

De beursgang maakt ook duidelijk hoe makkelijk vervuiling en uitbuiting in een aandeelprijs kunnen verdwijnen — zolang de rekening bij arbeiders, gemeenten en toekomstige generaties ligt, oogt zo’n groeimodel lekker efficiënt. En oh ja want als beleggers straks “duurzaamheid” eisen, plakt Shein gewoon een groen label op dezelfde overproductie.