Webwinkel Shein op 1 september naar de beurs, bedrijf wil ruim 1,5 miljard euro ophalen

1,5 miljard ophalen klinkt indrukwekkend, maar bij Shein zit de echte vraag in transparantie: arbeidsomstandigheden, herkomst van materialen en retourstromen. Beleggers kijken nu eenmaal verder dan omzetgroei; zonder harde cijfers en controle is zo’n beursgang vooral marketing met een ticker.

1,5 miljard ophalen voor nóg meer ultragoedkope wegwerpkleding… wie betaalt de echte rekening eigenlijk? Niet de aandeelhouder, maar de naaister aan het begin van de keten, de omgeving én uiteindelijk wij via afval en uitstoot. Ik was zelf ook zo van “lekker goedkoop”, tot ik besefte dat een shirt van drie euro vooral goedkoop lijkt omdat de schade buiten beeld blijft!!!

Die beursgang maakt Shein vooral nóg meer afhankelijk van kwartaalcijfers en groeidoelen. Dan krijg je de perverse prikkel dat er elke maand meer nieuwe rommel online moet staan, terwijl een beetje minder produceren juist een teken van gezond beleid zou zijn.

De beursgang maakt ook duidelijk hoe makkelijk vervuiling en uitbuiting in een aandeelprijs kunnen verdwijnen — zolang de rekening bij arbeiders, gemeenten en toekomstige generaties ligt, oogt zo’n groeimodel lekker efficiënt. En oh ja want als beleggers straks “duurzaamheid” eisen, plakt Shein gewoon een groen label op dezelfde overproductie.

Een beursgang betekent ook dat er straks veel meer cijfers op tafel moeten komen. Benieuwd of we dan eindelijk kunnen zien hoeveel retourzendingen, vernietigde voorraad en klachten echt kosten, want zolang dat netjes buiten beeld blijft lijkt zo’n prijsmodel al snel briljant. En beleggers houden niet van verrassingen… behalve als ze zelf niet de rekening krijgen.

Dat zo’n bedrijf straks geld ophaalt bij beleggers zegt ook iets over onszelf: er is blijkbaar vertrouwen dat wij die goedkope stroom kleding blijven kopen. Wie echt verschil wil maken hoeft niet te wachten op nieuwe regels, maar kan ook gewoon wat minder bestellen; rentmeesterschap begint soms heel klein.

Beursgang of niet, het grootste risico zit straks bij de aandeelhouders die denken dat deze groei oneindig door kan gaan. Zodra consumenten minder gaan kopen of regels strenger worden, kan zo’n torenhoge waardering snel verdampen. goedkope kleding is geen wondermodel, het is vooral volume draaien zolang niemand de echte kosten doorrekent.

Een beursnotering kan juist een kans zijn om Shein harder af te rekenen op concrete cijfers over leveranciers, retouren en afval, in plaats van alleen op mooie duurzaamheidsbeloften. Daarvoor moeten toezichthouders en beleggers wel doorvragen; anders wordt extra kapitaal vooral extra snelheid.

Iedereen heeft het over duurzaamheid, maar het financiële risico van Shein zit misschien veel simpeler: de consument is niet trouw aan een merk, alleen aan de laagste prijs en het nieuwste filmpje op TikTok. Zodra invoerregels, btw of retourkosten veranderen, klikt diezelfde klant net zo makkelijk door naar de volgende webwinkel; als belegger zou ik daar geen cent van mijn pensioen aan wagen.