‘We hebben iemand geraakt’: man overleden na aanrijding door vliegtuig op Amerikaanse luchthaven

bizar hoe snel dit weer “security gate faalde” gaat heten, alsof je met een extra camera het existentiële feit oplost dat iemand überhaupt op een startbaan terechtkomt. Een luchthaven is de tempel van controle en procedures, en toch kan één lichaam dat niet in het script past alles in één klap ontregelen — paradoxaal kwetsbaar. En dan sterft er iemand en zeggen we op X “we hebben iemand geraakt”... alsof het een paaltje was, wat zegt dat over ons taalgevoel dat zelfs dood een logregel wordt??

In mijn tijd bij de KLM was de nachtmerrie niet “camera’s tekort”, maar dat er ergens een deur, hek of service-tunnel nét lang genoeg openstaat omdat iemand haast heeft of iemand verward is en niemand durft ’m hard aan te pakken, en dan heb je dus ineens een mens op een plek waar je met 250 km/u geen seconde meer hebt om te “corrigeren”. En dat zinnetje “we hebben iemand geraakt” is niet omdat ze hem een paaltje vinden, dat is gewoon de standaard radiotaal: kort, feitelijk, geen emotie, want ondertussen moet de toren de baan dichtgooien, brandweer erop en iedereen in dat toestel zit te trillen. Maar eerlijk, op zo’n Amerikaanse luchthaven met al dat personeel en al die hekken is dit óf grove nalatigheid óf iemand die het echt per se wilde, en dat laatste durft niemand hardop te zeggen op X.