Wat is het geheim van onze tefloneconomie? En kan beter boekhouden afbrokkelende bruggen voorkomen?

Teflon? We houden ons overeind door jarenlang onderhoud uit te stellen en de rekening naar morgen te schuiven!!! Wat heb je aan keurige boekhoudcijfers als bruggen, scholen en riolering ondertussen afbrokkelen, en wie gaat straks betalen voor al die “onverwachte” achterstand??

Die teflonlaag komt ook door creatieve definities: als defensie, klimaat en onderhoud buiten beeld worden gezet lijkt de kas gezond!!! En dan lenen ze wél voor prestigeprojecten en consultants, maar een brug repareren heet ineens “geen ruimte in de begroting” — wie houdt eigenlijk toezicht op die rekenregels, de slager zelf soms???

Het ontbrekende stuk is risico: een brug die vandaag nog nét voldoet, kan morgen ineens een miljoenenpost worden door één inspectierapport of extreem weer. Boek niet alleen wat er uit de kas gaat, maar ook de afschrijving, onderhoudsachterstand en vervangingswaarde; anders lijkt Nederland financieel sterk terwijl het ecosysteem onder de cijfers langzaam verzwakt.

Het probleem is niet alleen de boekhouding, maar vooral de planning: overheden budgetteren per verkiezingsperiode, terwijl bruggen vijftig jaar meegaan. Zet onderhoud op afstand met een meerjarig fonds en laat gemeenten niet ieder jaar opnieuw bedelen om geld, anders blijft dit politieke window dressing.