Vooruitblik Tour de France | Van der Poel wil een 'Van Aertje' doen in Parijs

Feit is dat die Montmartre-rondjes het ineens een heel ander soort “sprint” maken, meer explosief en positioneren dan pure topsnelheid op de Champs. Van der Poel kan dat, maar het wordt ook een valpartij-loterij met al die stress in de laatste kilometers, zeker na drie weken kapot rijden. Benieuwd wie er nog lef over heeft om echt vol door die bochten te knallen.

Die Montmartre-lusjes maken het ook een ploegenspelletje: als Alpecin geen mannetje op kop heeft om het gat dicht te rijden na zo’n versnelling, kan Van der Poel nog zo explosief zijn maar dan zit ie te gokken tussen sprintersploegen. En met ingekorte rit gaan teams juist frisser en agressiever positioneren, dus de “traditionele” controle richting Champs is minder vanzelfsprekend. Vraag is ook: durft hij echt voor winst te gaan of rijdt hij vooral om Philipsen in stelling te brengen??

Feit is ook dat zo’n ingekorte slotrit met Montmartre juist méér lijkt op een eendagskoers dan op de klassieke parade-naar-Parijs, dus iedereen gaat eerder gokken en aanvallen. En na drie weken is het niet alleen de benen, je hoofd is ook op, één momentje niet eten/drinken en je krijgt zo’n hongerklop of wazigheid precies op het slechtste punt, dan lig je er meteen af in die afdaling. Van der Poel kan dit, maar het is echt alles-of-niets, en Parijs vergeeft niks.