Vliegtuig belandt ondersteboven op Noorse akker, inzittenden ongedeerd

Ondersteboven eindigen en tóch ongedeerd, dat zegt vooral iets over gordels, stoelconstructie en een piloot die z’n hoofd koel houdt. Wel even erbij: na zo’n klapper kun je later nog nek- of rugklachten krijgen door adrenaline, dus als ze morgen “stijf als een plank” zijn is dat niet aanstellerij maar gewoon laten checken. En geen brand erbij, dat is echt de jackpot.

Ja jong, “gecontroleerde noodlanding” en dan eindigen op z’n kop… da klinkt meer als: hij had geluk dat er een zachte akker lag en geen stenen of sloot. In Noorwegen hebde tenminste ruimte zat, hier in Brabant ligde zo in een kas of op de A2.

Ondersteboven op een akker en iedereen loopt weg; dat is óók gewoon een reclamefolder voor moderne crashworthiness en fatsoenlijke brandstofafsluiters, niet alleen “piloot held”. Men vergeet gemakkelijk dat bij dit soort kisten onderhoud en brandstofkwaliteit (water in de tank, rommel in de leidingen) vaak de stille boosdoener zijn; hopelijk komt dat onderzoek verder dan een perspraatje. En eerlijk, in Nederland was dit ding allang in een sloot, kas of hoogspanningslijn geëindigd.