Video | Omstander vangt Engelse peuter die aan rand van gebouw hing

bizar hoe snel zoiets kan gaan, 2 seconden niet kijken en je zit met een kind aan de rand… respect voor die omstander dat ie durft te grijpen, maar ergens denk ik ook: hoe komt zo’n peuter überhaupt daar bij een open rand of raam, dat zou gewoon niet kúnnen.

Iedereen gaat nu weer naar “ouders opletten”, maar dit is ook gewoon een woon- en bouwding: als je in flats leeft met smalle balkons, lage vensterbanken en ramen die ver open kunnen, dan is één moment chaos al genoeg. Enerzijds willen we alles “kindvriendelijk” maken, anderzijds bouwen we al jaren op maximale m² en minimale kosten, en dan krijg je dus dit soort risico’s die pas zichtbaar worden als het bijna misgaat. En die video’s hè… fijn dat het bewijs is dat die man een held is, maar het verandert ook meteen in content waar half internet op gaat zitten oordelen vanaf de bank. Held, held, maar laten we ook eens praten over simpele dingen als raambegrenzers en fatsoenlijke balustrades i.p.v. alleen schuld en schaamte.

Die omstander is een held, klaar, maar het enge is hoe snel we daarna weer in de veilige rol van kijker schieten: filmpje delen, verontwaardiging tikken, dopamine pakken en door. Paradoxaal genoeg bouwen we een wereld vol “veiligheidsregels” en tegelijk een aandachtseconomie die pas wakker wordt als het bijna fout gaat. En wat zegt dit over ons dat een kind pas echt telt zodra het op video bungelt?