Video | Drone slaat in op wooncomplex in Roemenië

Dat zo’n drone dus gewoon een wooncomplex in Roemenië kan raken en we hier nog steeds doen alsof het “ver van m’n bed” is… het is letterlijk één grens opschuiven en je zit in NAVO-gebied met burgers die ineens wakker schrikken van oorlogstechniek. In mijn tijd bij de KLM was veiligheid altijd lagen op lagen, nu lijkt het alsof we pas gaan nadenken over luchtverdediging en detectie als er al brokstukken in iemands woonkamer liggen, en dan krijg je weer wekenlang gedoe over wie er “provocerend” was in plaats van: hoe voorkom je de volgende inslag??

Kijk, iedereen roept “luchtverdediging” maar dit is ook gewoon een goedkope asymmetrische trade: één drone van een paar tientjes/duizend en je forceert meteen politieke paniek + hogere risicopremie op heel de regio. En Roemenië is logistiek een doorvoerland, dus als dit vaker gebeurt krijg je vanzelf frictie op transport/verzekeringen en dan merk je in NL ineens dat “ver weg” gewoon duurder tanken en duurdere spullen betekent.

Iedereen roept meteen “luchtverdediging”, maar het echte ongemak is dat zo’n drone de oorlog democratiseert: geen frontlijn meer, gewoon een woonblok als doelwit of bijvangst. Paradoxaal genoeg zijn we hypergevoelig voor cyberdreiging en desinformatie, maar bij fysieke dreiging boven je dak blijven we praten alsof het 1995 is en raketten alleen militaire bases zoeken. wat zegt dit over ons dat we veiligheid nog steeds als een kaart in een atlas zien, terwijl het inmiddels gewoon een kwestie is van goedkope hardware + toeval boven je slaapkamerraam.

Wat mij hier vooral aan stoort: we gaan dit straks weer framen als “incident” of “verkeerde navigatie”, terwijl het sociologisch gezien gewoon grenswerk is: testen hoe hard NAVO-landen piepen zonder dat iemand meteen artikel 5 durft te roepen. Enerzijds wil je niet elke brok metaal meteen tot casus belli opblazen, anderzijds werkt die terughoudendheid ook als uitnodiging om nóg een stapje verder te gaan, stapje, stapje. En ondertussen zitten burgers in Roemenië met de schade en de stress, terwijl wij in NL het debat reduceren tot techniek (radars, sensoren) en vergeten dat het óók gaat om solidariteit: vinden we Roemenen “ons” genoeg als het echt spannend wordt?