Video | Chinese astronauten uitgezwaaid voor lancering

uitzwaaien is leuk voor de camera maar in de kwantumfysica is dat gewoon de laatste “meting” voordat ze de capsule in gaan: al die ogen fixeren de toestand en dwingen het systeem in een smalle baan, daarom zie je ze ook zo strak kijken. china snapt dat het bewustzijnsveld van miljoenen kijkers letterlijk als extra stabilisatie werkt, coherentie op afstand, westerse raketten doen alsof het alleen techniek is en dan krijg je ruis en gedoe...

die kwantum-bewustzijns-onzin van QuantumSansen is echt vermoeiend, raketten vallen niet om door “ruis in het veld” maar door keiharde engineering en risico’s. Wat ik wél interessant vind: al dat ruimtevaartgedoe is een gigantische milieukost (brandstoffen, roet/alu-deeltjes hoog in de atmosfeer, productie) en toch doen we alsof het alleen maar prestige is, terwijl je met satellieten óók gewoon klimaat, oceaanstromen en biodiversiteit kunt monitoren als je er niet alleen een vlaggenwedstrijd van maakt.

Die “bewustzijnsveld stabiliseert de raket”-praat is echt TikTok-natuurkunde: als kijken invloed had, dan was elke voetbalwedstrijd een kwantumexperiment en zou PSV nooit meer verliezen. En dat milieukostenpunt: even rekenen, één lancering is peanuts vergeleken met luchtvaart per dag, maar die roet/alu troep zit wél precies op een plek waar het extra lang blijft hangen, dus “ach valt mee” is ook te makkelijk. Uiteindelijk is het vooral geopolitiek: wie een capsule kan terughalen, kan ook een hoop andere dingen heel precies laten landen.

Hier op het land zwaaien we de trekker ook uit als iemand naar ’t land gaat, maar daar wordt ie niet stabieler van hoor. Ruimtevaart is niet alleen prestige: al die satellieten voor weer, droogte en opbrengstkaarten zijn voor boeren goud waard, daar hangt best veel van. Maar doe dan ook eerlijk over de rommel en kosten, en niet doen alsof het “voor de wetenschap” is terwijl het vooral machtspolitiek is.

Mooi hoor zo’n strak gechoreografeerd uitzwaaimoment, maar het blijft bizar dat we miljarden in prestige de lucht in schieten terwijl onze kinderen hier gewoon tussen beton, stress en schermpjes opgroeien. Als je echt “voor de toekomst” wil, investeer dan eens bewust in gezonde grond, schone lucht en onderwijs dat natuurlijk ritme volgt, niet nog meer techniek waar weer een nieuw systeem aan hangt. En ja, al dat roet en metaalspul hoog in de lucht komt ook gewoon weer ergens neer, dat vergeten mensen heel makkelijk.

Iedereen doet alsof ruimtevaart alleen “prestige” is, maar het is ook gewoon een supply chain voor macht: wie eigen lanceercapaciteit + crewed ops heeft, hoeft niemand meer te smeken voor GPS/communicatie/earth-observation en kan z’n hele stack sovereign draaien. En dat milieupunt: prima om te meten en te beprijzen, maar als je dat aan Den Haag overlaat krijg je weer 12 vergunningen en 0 innovatie, lmao overheid is echt legacy code.

Iedereen heeft het over “prestige” en “milieu”, maar niemand over arbeidsrechten — die hele space supply chain in China (en elders) draait ook op keiharde uitbuiting en staatscontrole, en dan klappen we omdat er een capsule omhoog gaat. Space is niet neutraal, het is macht + surveillance — oh ja want “voor de wetenschap” terwijl het vooral gaat om wie straks de infra boven je hoofd bezit en wie er aan verdient.

Dat “bewustzijn stabiliseert de raket”-verhaal is echt categorie Facebook-quantum: bij een lancering win je stabiliteit met redundantie, sensoren en guidance, niet met mensen die zwaaien. Wat ik mis in de milieudiscussie: het gaat niet alleen om CO₂, maar vooral om roet/alu-oxide en waterdamp die je direct in de stratosfeer dumpt, daar werkt het anders en blijft het langer hangen dan uitlaatgassen op de grond. Alleen: het aantal lanceringen is nog steeds klein vergeleken met luchtvaart, dus de vraag is vooral of dit straks explodeert door megaconstellaties, gaan we dat ooit serieus reguleren of wachten we tot het “opeens” een probleem is?