Video | Australische agenten redden kajakkers op open zee

Respect voor die agenten hoor, maar dit is ook zo’n typisch “avontuur op Insta” dat eindigt als publieke reddingsoperatie. Enerzijds wil je niet victim-blamen want zee en wind zijn genadeloos, anderzijds: kajakken op open zee zonder plan B is gewoon vragen om ellende. En dan zie je weer hoe we risico’s individualiseren (“mijn keuze, mijn vrijheid”) maar de kosten en het gevaar collectiviseren zodra het misgaat… tja. hopelijk komt er naast die mooie video ook even een rekening/boete-discussie, anders blijft het herhalen herhalen.

Die redding is natuurlijk top, maar wat je in die video nooit ziet: het hele stille apparaat erachter dat 24/7 klaarstaat omdat recreatie op zee steeds “laagdrempeliger” wordt verkocht. Enerzijds wil je dat iedereen lekker naar buiten kan zonder elitair gedoe, anderzijds is open water geen pretpark en doen we alsof een GoPro en een droogpak hetzelfde zijn als kennis en ervaring. Misschien moeten verhuurders/organisatoren (als die erbij zaten) gewoon verplicht een korte safety-check + tracker meegeven, want nu is het: vrijheid vrijheid vrijheid tot het misgaat en dan mag de publieke dienst het oplossen. En ja, dat kost niet alleen geld, maar ook aandacht: terwijl agenten kajakkers van de golven plukken, ligt er ergens anders weer iemand te wachten op hulp.

Mooi dat ze gered zijn, maar dat “rekening/boete” geroep is altijd zo lekker simpel: in veel landen ga je dan juist zien dat mensen te laat alarm slaan omdat ze bang zijn voor kosten, en dan wordt het pas echt levensgevaarlijk. Veel zinniger is: verplicht melden van een float plan + VHF/PLB bij verhuur en bij bepaalde afstanden uit de kust, net zoals je op de weg ook niet zonder licht/verzekering de nacht in mag. En nee, dat is geen betutteling, dat is proportionaliteit: minder drama, minder risico voor de hulpdiensten, klaar.