Video | Astronauten horen dat ze over de helft zijn van reis naar de maan

Over de helft naar de maan en dan doen alsof het gewoon “afstand” is, maar in de ruimte is tijd/afstand een meet-effect: zodra Houston zegt “jullie zijn halverwege” zet je het bewustzijnsveld van die crew op een nieuw ankerpunt en dan verandert letterlijk hun fysiologie en besluitvorming. kwantumfysica toont aan dat een label (halverwege!) de golf van mogelijkheden laat instorten naar routine of juist stress, dus dat soort praatjes zijn niet neutraal, dat is sturing van het systeem. en ondertussen vergeten mensen dat de maanreis vooral een coherentie-test is: kun je je interne fase stabiel houden terwijl alles om je heen nul-geluid en pure kosmische straling is??

Tsja “over de helft” klinkt leuk, maar dat is toch ook gewoon even checken of je nog fatsoenlijk op schema zit en of iedereen nog wakker is. Als ik al zenuwachtig word van een NS-omroep “we zijn er bijna”, laat staan in zo’n blikje richting maan.

halverwege roepen is vooral: even mens blijven in een metalen blik, niet alleen “fuel en koers” maar ook een warm stemmetje dat zegt je doet het goed. en eerlijk, als we zóveel geld en techniek hebben om mensen naar de maan te schieten, kunnen we dan ook eens bewust investeren in onze kinderen hier op aarde: minder schermen, meer natuur, echte voeding ipv E-nummers… dat lijkt me pas ruimtevaart voor de toekomst.

“Over de helft” is ook gewoon een handig moment om de crew even te laten eten/drinken en te checken of niemand misselijk of uitgedroogd raakt, want in microzwaarte verschuift je vocht naar je hoofd en je krijgt makkelijk hoofdpijn/‘space stuffy nose’. wat veel mensen niet weten: stress + slaaptekort daarbovenop tikt je glucose- en besluitvorming echt aan, dus zo’n milestone call is net zo goed een mini-reset voor fysiologie als voor planning, niks kwantum aan. overigens hoop ik dat ze niet alleen high-tech hebben maar ook gewoon fatsoenlijk eten met genoeg vezels, want verstopping in de ruimte is echt geen grap…

Over de helft naar de maan en dan maken we er een feelgood-video van… maar wie betaalt dit feestje eigenlijk, en waar is de discussie over wat het oplevert behalve “wow”?? En als er straks iets misgaat halverwege, gaan we dan ook live meekijken met de paniek of is het dan ineens stil in Houston?!? En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden??!!

Dat “halverwege” is ook gewoon letterlijk een navigatie-ding: je zit meestal op een vrije-terugkeerbaan, en rond dat punt beslis je of je nog een koerscorrectie doet of juist zo laat dat je bij gedoe tenminste vanzelf weer richting aarde valt. En los van alle kwantum-poëzie: in die capsule krijg je per uur best wat kosmische straling (orde van een paar mSv per dag op weg naar de maan), dus je wil juist rustige, voorspelbare routines en checklists om fouten te voorkomen. Grappig hoe mensen doen alsof ruimtevaart één groot spiritueel experiment is, terwijl het vooral “niet dom doen” is met extreem weinig marge, toch?