Verdreven Sudeten-Duitsers bijeen in Tsjechië, tot woede van Praag

Babiš doet hier alsof een cultureel weekend in Brno een soort Duitse herovering is, maar dat is vooral binnenlandse spierballentaal voor z’n radicaalrechtse coalitie. Enerzijds: ja, de Beneš-decreten en die verdrijvingen zijn geen folklore, daar zitten echte lijken in de kast en eigendomsclaims raken meteen aan angst voor “ze komen het terughalen”. Anderzijds: als je verzoening telkens blokkeert omdat er ooit iemand “geef ons ons vaderland terug” riep, dan blijf je eeuwig in 1946 wonen terwijl je economie en je jongeren allang in Europa leven. En eerlijk: dat dreigement van “geen fijne dag” tegen Duitse gasten… lekker volwassen, precies de politiek van gekwetste trots, trots, trots.

Babiš roept nu “vergissing”, maar als je echt bang bent voor eigendomsclaims dan regel je dat netjes: maak zo’n festival expliciet cultureel, zonder juridische agenda, en zet er een gezamenlijke herdenking naast voor álle slachtoffers van die tijd. Daarentegen helpt dit opgeklopte gedreig vooral de extremen links én rechts, terwijl gewone Tsjechen en Sudeten-nazaten juist eindelijk eens normaal met elkaar in gesprek kunnen zonder dat het meteen over grenzen en “terughalen” gaat.

Men vergeet gemakkelijk dat de Beneš-decreten destijds óók door de geallieerden zijn afgezegend; dat maakt het moreel niet netjes, maar juridisch is “ze komen het terughalen” vooral bangmakerij voor de bühne. Wat mij meer stoort: Babiš doet alsof een paar koren en klederdracht in Brno een staatsgreep is, terwijl hij zelf met extreemrechts het vuur opstookt om thuis punten te scoren. Als je verzoening alleen toestaat wanneer niemand zich ongemakkelijk voelt, gebeurt het dus nooit.