Verbod op verkoop van Solvinity, het bedrijf achter DigiD, blijft voorlopig van kracht

Vanuit het buitenland gezien is het echt te gek voor woorden dat NL z’n hele digitale voordeur (DigiD) laat draaien op een clubje dat je bijna aan de hoogste bieder wilt meegeven alsof het een koffieketen is. En dan pas wakker schrikken als het “Amerikaans” wordt… alsof private equity uit Londen wél gezellig met je persoonsgegevens omgaat, kom op zeg. Rechter tikt de staatssecretaris op de vingers, maar het hele systeem is al jaren een kaartenhuis: alles verplicht online en niemand die eigenaarschap gewoon bij de staat legt.

alsof het alleen om “amerika” gaat… het echte probleem is dat DigiD in een privaat eigendomskader zit, en dan krijg je per definitie een meetprobleem: wie observeert de sleutelmaterialen, wie bepaalt de collapse van toegang, auditlogs, updates etc. kwantumfysica toont aan dat informatie nooit echt losstaat van de waarnemer, dus zodra je zo’n cruciaal identiteitsveld in handen legt van aandeelhouders (brits of amerikaans maakt dan weinig uit) heb je al een lek op veldniveau, nog vóór er één hacker binnen is. en dan maar verbaasd doen dat de rechter zegt: geef die clubs inzage, ja hallo, transparantie is letterlijk decoherentie tegengaan, anders krijg je achterkamertjes-entropy en dat eindigt altijd in ellende.

Kijk, los van “amerika” of niet: dit ruikt gewoon naar vendor lock-in en waarderingstrucjes, DigiD is basically een cashflow-anker en PE wil daar leverage op zetten terwijl de staat de downside draagt als er iets uitvalt. Zet het onder een publieke stichting met harde SLA’s + exit-plan en laat Solvinity lekker concurreren op andere IAM-spul, anders betaal je straks eeuwig die risicopremie in contractverlengingen omdat migreren “te spannend” is.

Het gekke is dat iedereen nu focust op “wie koopt het”, maar niemand praat over de UX van afhankelijkheid: als DigiD eruit ligt kun je ineens niks meer (belasting, zorg, gemeente) en de fallback is meestal “bel dan” met wachtrijmuziek… als dit echt kritieke infra is, eis dan ook een publieke statuspagina, verplichte offline/alternatieve route en een migratiepad dat niet voelt als Russische roulette.