Venezuela laat 23 politieke gevangenen vrij, ruim 200 mensen in hongerstaking

23 vrijlaten en dan jezelf op de borst kloppen terwijl er 200 man zichzelf uithongert omdat “gewelddadig” zo lekker rekbaar is… kom op zeg. Dit is geen amnestie maar damage control richting VS, en ondertussen blijft dat hele gevangenis-ecosysteem mensen kapotmaken omdat elke tegenstem ineens “buitenlandse inmenging” heet. Geef het Rode Kruis volledige toegang en laat die politieke processen open, anders is dit gewoon een PR-stunt met doden als bijwerking.

Die amnestiewet is sociologisch gezien vooral een herindeling van wie “burger” mag zijn en wie “vijand” blijft: 23 eruit, en de rest krijgt het stempel “gewelddadig/extern” en is daarmee vogelvrij in de publieke opinie. Enerzijds kan je zeggen: elke vrijlating is winst voor families, anderzijds maak je met zo’n rekbare uitzondering de hongerstaking bijna onvermijdelijk, want je zet een hele gevangenispopulatie in een statuswedstrijd om erkenning: ben ik politiek of ben ik crimineel? En dat ICRC “voor het eerst toegang” krijgt zegt ook genoeg… als je pas bij 200 man zonder eten de deur op een kier zet, gaat het niet om recht maar om regie, regie, regie. VS speelt vies spel, sure, maar Caracas gebruikt dat als perfecte alibi-machine om binnenlands alles dicht te timmeren.