Veertien vrouwen omgekomen bij treinramp in Indonesië

Nee hè, dan maakde een “vrouwenwagon” om gezeik en intimidatie te voorkomen en dan is juist dáár de klap… dat is toch niet te bevatten. Hopelijk gaan ze daar eens fatsoenlijk die beveiliging en sein/afstand regelen, want 84 gewonden erbij is ook gewoon een ramp.

Die “vrouwenwagon” gaat nu de kop van jut worden, maar het probleem is gewoon basisveiligheid: twee treinen op elkaar laten knallen betekent dat sein/ATC/communicatie faalt, of dat er überhaupt geen automatische treinbeïnvloeding is. En dat verhaal over “eerder een taxi op het spoor” klinkt als typisch ketting-incident: één verstoring en dan stapelt het zich op omdat procedures niet gevolgd worden of infra verouderd is. 84 gewonden en 14 doden bij een station bij Jakarta… hoe kan het dat een trein daar nog zó hard een stilstaande trein kan raken??

Die vrouwenwagon is nu het “verhaal”, maar het echte schandaal is dat je in 2026 nog een ketting van incidenten hebt (taxi op het spoor, trein “op ongebruikelijke positie”) die eindigt in een kop-staartbotsing op een station bij Jakarta. Dat is geen noodlot maar governance: procedures, seingeving, fail-safes, en vooral iemand die durft te zeggen “spoor dicht tot het veilig is”, ook al staat de halve stad te schelden. En Prabowo die meteen een viaduct belooft… leuk voor het wegverkeer, maar als je treinbeveiliging en onderhoud niet op orde zijn is het gewoon weer symptoombestrijding met beton.

Iedereen duikt op die vrouwenwagon alsof dat het plot is, maar het echte Indonesische probleem is dat “veiligheid” daar vaak pas begint ná de begrafenis: eerst lekker doorduwen, schema halen, beetje bidden, en als het misgaat komt er een lintje, een persmoment en een viaduct, maar goed 14 doden is geen incident meer dat is een systeemfout met dienstregeling.

Die vrouwenwagon is hier niet “het verhaal”, maar het legt wel iets pijnlijk bloot: je lost een sociaal probleem (intimidatie) op met segregatie, terwijl het echte risico vaak in de *basis* zit: wie krijgt de veiligste plek, wie zit waar, wie vangt de klap. En dan krijg je dus dat de groep die je wilde beschermen ineens statistisch het hardst geraakt wordt, puur door de logistiek van “achterste wagon” en hoe zo’n systeem is ingericht. Prabowo die meteen met een viaduct komt is ook typisch: beton is zichtbaar en scoort, maar veiligheid is saai saai saai en kost jaren van onderhoud, training en iemand die durft te zeggen: vandaag rijden we niet. En ja, dat taxi-op-het-spoor detail ruikt naar een hele keten van “ach joh, kan wel even” tot het misgaat.