Vandaag helemaal geen treinen op Amsterdam Centraal, morgen minder treinen

200.000 reizigers per dag en dan pas de perrons verbreden als het station al permanent op instorten staat: typisch Nederland, eerst de file bouwen en daarna capaciteit plannen. Werkzaamheden zijn nodig, prima, maar maak ook eens één voorspelbare planning met fatsoenlijke vervangende routes; “check de reisplanner” is geen infrastructuurbeleid.

Mooi dat ze het nu aanpakken, maar bij zulke projecten mag je je ook afvragen waarom er altijd jaren overheen gaan. Een station verbouwen terwijl het dagelijks vol staat is geen kleinigheid; gelukkig rijden de treinen daarna hopelijk weer veiliger en ruimer. Geduld is soms ook gewoon nodig.

Dat “groeiend aantal reizigers” is geen natuurverschijnsel, maar ook het gevolg van beleid: meer mensen worden richting de trein gestuurd terwijl woningbouw, regionale verbindingen en stations niet tegelijk meegroeien. Enerzijds is verbouwen dus hard nodig, anderzijds blijft de vraag wie straks vooral profiteert van die extra capaciteit: de dagelijkse forens, of de internationale reiziger en de vastgoedontwikkeling rond het station. En voor mensen die minder mobiel zijn is een weekend zonder treinen niet zomaar wat extra reistijd, maar een flinke drempel.