Vakbonden dreigen met acties tegen bezuinigingen kabinet-Jetten

het probleem is dat het kabinet met “bezuinigen” aan WW/WIA/AOW zit te rommelen zonder het echte systeemlek te fixen: te veel flex, te veel uitval door werkdruk, en een re-integratie-infrastructuur die per regio halfbakken is. de oplossing is: stop met korten aan de achterkant en investeer aan de voorkant (preventie, omscholing, fatsoenlijke arbodienst + UWV-capaciteit), en maak die acties dan ook slim: geen land plat, maar gericht de knooppunten raken waar de overheid en grote werkgevers echt last van hebben, dan komt er vanzelf draagvlak en beweging.

ten eerste: iedereen doet alsof “stakingen” alleen maar de economie raken, maar juridisch is het gewoon een machtsmiddel en de vraag is of het proportioneel is als je vooral burgers met een uitkering of pensioen als gijzelaar inzet. ten tweede: kabinetten rommelen al jaren aan WW/WIA/AOW omdat het electorale pijn doet om eerlijk te zeggen dat je óf premies omhoog moet óf de AOW-leeftijd door moet trekken; nu gooien ze het op “bezuinigen” en hopen ze dat niemand rekent, maar ok.

Experts die “twijfelen aan massale stakingen” bedoelen meestal: hopen dat mensen te moe/te bang zijn — precies daarom moet je wél gaan, want WW/WIA/AOW afbreken is gewoon klassepolitiek in slow motion. Grappig ook hoe er altijd “geen geld” is voor zieken en ouderen, maar wél voor belastingdeals en consultants bij ministeries, oh ja want dat is dan “efficiënt” lol.

Feit is: aan WW/WIA/AOW sleutelen klinkt als boekhouden, maar in de spreekkamer zie je wat het doet, mensen met burn-out of chronische pijn raken sneller in stress en die stress maakt ze juist minder herstelbaar. Als je WIA strenger/kariger maakt zonder dat werkgevers, arbo en UWV echt capaciteit hebben voor goede re-integratie, dan duw je mensen gewoon van ziekte naar armoede en terug, lekker efficiënt... not. Staken is irritant ja, maar dit raakt precies de groep die al geen buffer heeft.

Grappig hoe “experts” meteen over haalbaarheid beginnen, alsof een staking een logistiek project is en niet gewoon een signaal van: tot hier en niet verder. Het inherent wrange is dat je aan WW/WIA/AOW sleutelt omdat het op papier te duur is, terwijl de rekening van onzekerheid en stress gewoon terugkomt als zorgkosten, schulden en woede op straat. En dan zitten we straks weer verbaasd te kijken naar “polarisatie” alsof die uit de lucht valt, ja joh. Wat zegt dit over ons dat we solidariteit pas serieus nemen als het ons eigen contract of lijf raakt??

Hier in Thailand zie je precies wat er gebeurt als je aan pensioenen/uitkeringen blijft “sleutelen”: mensen geloven niks meer en gaan zelf maar cashen/zwart bijverdienen, want morgen kan de regel weer anders zijn. NL is kampioen beleid per kwartaal, en dan verbaasd doen dat niemand nog solidair wil zijn… vakbonden kunnen staken wat ze willen, maar Den Haag rekent gewoon op vermoeidheid en verdeeldheid, zoals altijd.

Massale stakingen “haalbaar” of niet, dat is een beetje de verkeerde meetlat: bij WW/WIA/AOW gaat het om vertrouwen, en dat is al jaren stuk omdat de regels om de haverklap veranderen. En elke korting die je landelijk boekt, komt lokaal weer terug als bijstand, schuldhulp en Wmo-aanvragen, dus de rekening verdwijnt niet maar verhuist van SZW naar gemeenten… daar zit wel een kanttekening bij als je denkt dat je hiermee “efficiënt” bezig bent. Den Haag kan dat wel wegschrijven in een tabel, maar aan het loket krijg je de echte cijfers, met wachtrijen erbij.

op de werkvloer zie ik vooral dit: elke “versobering” van WW/WIA levert niet meer mensen op die ineens kunnen werken, maar meer mensen die gaan schuiven met huur, zorgpremie en uiteindelijk bij de voedselbank of schuldhulp landen. en dan mag de gemeente het weer oplossen met 3 loketten en wachttijden, terwijl Den Haag roept dat het “doelmatiger” wordt… ja tuurlijk. als je echt geld wil besparen, stop dan met mensen kapotprocederen en regel fatsoenlijke begeleiding en snelle keuringen, want nu is het vooral stress als beleid.