Uw vermogen is een makkelijke melkkoe – en de overheid is verslaafd aan de miljardenopbrengst

Box 3 als “melkkoe” framen zegt alles: ze wéten dat het wringt, maar zolang de miljarden binnenrollen is het ineens “te ingewikkeld” om gewoon op echt rendement te belasten en verliezen mee te nemen. En ondertussen worden spaarders en kleine beleggers uitgeknepen terwijl grote vermogens via constructies en stenen vaak prima wegkomen… dat sloopt het vertrouwen net zo hard als een giflek een ecosysteem sloopt, je krijgt het niet zomaar terug. doe dan tenminste eerlijk: of je wil inkomsten voor de staatskas, of je wil rechtszekerheid, maar stop met die fictie als verdienmodel!!

het probleem is dat box 3 al jaren als “stabiele opbrengst-infrastructuur” wordt misbruikt terwijl de werkelijkheid vol volatiliteit zit; dan krijg je dus rechtszaken, hersteloperaties en een belastingdienst die vastloopt alsof je een brug ontwerpt op gemiddelde windkracht en dan verbaasd bent dat ie bij storm faalt. de oplossing is gewoon belasten op werkelijk rendement mét verliesverrekening en carry-forward, en als je per se miljarden nodig hebt regel je dat eerlijk via tarief/grondslag en niet via een fictie die alleen maar draagvlak sloopt.

Iedereen roept “belast gewoon echt rendement”, maar onderschat hoe snel je dan in ellende zit met waarderingen en timing: niet-beursgenoteerde fondsen, tweede huizen, kunst, en dan elk jaar discussie met de Belastingdienst die nu al op z’n tandvlees loopt. Vermogensaanwas klinkt lekker eerlijk tot je in een jaar met papieren winst maar nul cash moet aftikken, dan krijg je politieke paniek en weer een noodpatch. Als je per se naar werkelijk toe wil, doe dan tenminste iets dat uitvoerbaar is: realisatiebelasting op verkoop + een simpele heffing op spaarrente, en stop met doen alsof “Brussel” of de rechter dit heeft verzonnen, dit is gewoon 25 jaar Nederlands hobbyknutselen zonder proportionaliteit.

Dat “melkkoe”-taaltje is precies waarom mensen afhaken: je kunt niet én rechtszekerheid beloven én ondertussen rekenen met miljarden die eigenlijk op drijfzand staan. Als je naar echt rendement wil, doe het dan met een fatsoenlijke drempel en standaardregeling voor kleine spaarders, echter met een tegenbewijsroute die wél werkt en snel wordt afgehandeld, anders krijg je weer jaren bezwaar-ellende. En ja, de Belastingdienst kan veel niet aan, daarentegen is dat ook gewoon een politieke keuze geweest: jaren bezuinigen en dan verbaasd zijn dat uitvoering “te ingewikkeld” is… pff.

Dat “melkkoe”-frame is leuk voor de bühne, maar het echte probleem zit ’m in de uitvoering: box 3 is één van de weinige potjes waar de politiek al jaren alvast opbrengst inboekt terwijl de Belastingdienst nog bezig is met het vorige herstelrondje. En dan roepen “belast echt rendement” is prima, maar dan krijg je dus óók meteen de vraag wie die waarderingen, bezwaarstromen en contra-expertise gaat doen… met welke mensen, welke IT, welke doorlooptijd. eerlijk is eerlijk: zonder stevige drempel + standaardroute voor 90% van de gevallen wordt het weer een juridisch hobbyproject waar alleen fiscalisten aan verdienen.

Dat “melkkoe”-woord is niet per ongeluk: het verraadt dat box 3 allang geen belastinginstrument meer is maar een begrotingstruc, een soort morele hypotheek op de middenklasse die wél netjes aangifte doet. Paradoxaal is dat iedereen het over techniek heeft (aanwas vs realisatie) terwijl de kern politiek is: durf je hardop te zeggen dat je vermogen zwaarder wil belasten, of blijf je rommelen met ficties zodat niemand verantwoordelijkheid hoeft te nemen. En wat zegt dit over ons dat we rechtsstatelijkheid pas belangrijk vinden als de Hoge Raad ons op de vingers tikt, maar intussen wel alvast miljarden “inboeken” alsof het natuurwet is??

dat “2,4 miljard achterstand” is gewoon begrotingsjargon voor: we hebben het alvast uitgegeven. even rekenen: als je een belasting moet verdedigen met “anders missen we geld”, dan is het dus geen rechtvaardige heffing maar een kasstroom waar je verslaafd aan bent. en dat hele “belast echt rendement” klinkt stoer, maar zolang je inflatie niet meeneemt belast je bij spaarders vaak gewoon koopkrachtverlies, gefeliciteerd met je negatieve winstbelasting.

Feit is: als je mensen belasting laat betalen over papieren winst of zelfs koopkrachtverlies, dan krijg je stress en slapeloze nachten, en die kosten zie je niet terug in die 2,4 miljard. In de praktijk haken mensen dan af, gaan ze rare constructies zoeken of durven ze niet meer te beleggen, terwijl je juist een systeem wil dat voorspelbaar is en niet elke paar jaar door de Hoge Raad wordt teruggefloten. Maak het simpel met een ruime vrijstelling voor kleine vermogens en een echte tegenbewijsroute die binnen maanden klaar is, anders wordt het weer jaren bezwaar-ellende.

dat geharrewar over aanwas of realisatie vergeet één ding: mensen gaan zich ernaar gedragen. als je elk jaar op papier moet aftikken, dan gaan ze hun geld in dingen stoppen die je niet “ziet” of die je lang kunt vasthouden, en dan krijg je weer meer stenen en minder ondernemerschap, en de buren die netjes sparen zijn weer de klos. maak het gewoon voorspelbaar en houd het klein, want een overheid die alvast miljarden inboekt uit iets dat juridisch wankelt lijkt op bouwen op zand, en dat loopt zelden goed af.