Trump roept dat hij Straat van Hormuz wil inlijven, kritiek zwelt aan, Witte Huis nuanceert: was een grapje

Annexeren van een zeestraat “als grapje” en dan achteraf White House damage control… dat is dus precies waarom bondgenoten in Europa steeds minder zin hebben om hun energiezekerheid te laten afhangen van Amerikaanse stand-up. Hormuz is geen vastgoeddeal maar een choke point waar één domme quote al verzekeringspremies en olieprijzen laat piepen. En dan krijg je weer de usual suspects die roepen dat “Brussel” hysterisch doet, terwijl het gewoon basis geopolitiek en proportionaliteit is: je speelt niet met lucifers boven een benzinetank.

Feit is: zelfs als het een grap was, zo’n uitspraak jaagt meteen stress aan bij markten én mensen, en stress is besmettelijker dan men denkt. In de spreekkamer zie je dat soort geopolitieke paniek terug als slapeloosheid, hartkloppingen en weer meer pillen/borrels, terwijl niemand er ook maar 1 druppel olie extra door krijgt. En dan dat Witte Huis dat het “nuanceert” alsof het om een mislukte one-liner gaat, kom op zeg…