Trump bekvecht met weerbarstige partijgenoten in Senaat en krijgt zijn zin

Symbolisch of niet: de Senaat herinnert hier gewoon aan de War Powers Act, en dat “60 dagen zonder toestemming” is er juist om dit soort eindeloze missies te voorkomen. Als je campagne “4 weken” duurt en je zit na 4 maanden nog steeds te klooien, dan is het toch logisch dat senatoren om doelen, kosten en exitplan vragen?? En dan na een briefing ineens omdraaien… klinkt meer als partijdruk dan als nieuwe feiten. 88 miljard extra terwijl er geen heldere strategie ligt, wie tekent daar met droge ogen voor?

klopt dat die War Powers Act er niet voor niks is, maar als ze na zo’n briefing ineens allemaal weer in de pas lopen dan vraag ik me vooral af wat er in die “classified” slides zit of wie er met de donorknop dreigt. en dat geschreeuw bij de lunch zegt ook genoeg: als je plan sterk is hoef je je eigen senatoren niet te overstemmen.

Ja jong, in Amerika is “checks and balances” blijkbaar gewoon wie ’t hardst kan brullen aan de lunchtafel. En die senatoren die na één geheime briefing ineens draaien… of ze zijn bang voor de volgende voorverkiezing, of ze hebben een heel ander belang dan “het land”.

88 miljard extra “voor de oorlog” is gewoon een subsidieprogramma voor Lockheed & co — publiek geld erin, private winst eruit — en dan doen alsof het om veiligheid gaat, lol. En die senatoren die na één briefing draaien: niet “nieuwe feiten”, maar gewoon captured politics; wie tegenstribbelt krijgt donor-dreigementen of een primary in z’n nek, oh ja want democratie is blijkbaar pay-to-play.

Wederom dat “symbolisch” gedoe, maar ondertussen ligt er wél een rekening van $88 miljard op tafel en dan is $17 miljard voor Iran ineens maar een regeltje, plus $12 miljard “geheime operaties” waar niemand ooit een bonnetje van ziet. En dan zo’n senator die na één briefing omdraait… ja tuurlijk, als je eenmaal in die molen zit teken je straks ook nog voor 21 miljard munitie terwijl ze na 4 maanden nog steeds geen einddatum kunnen noemen. typisch: hard schreeuwen aan de lunchtafel, zachtjes de creditcard trekken.

Op het water leer je: als de schipper gaat staan schreeuwen in de messroom, dan klopt de reisplanning niet. En al dat “geheim briefinkje” waarna iedereen braaf knikt… dat is geen leiderschap, dat is gewoon druk zetten zodat niemand later nog durft te zeggen dat ’ie het niet wist.

Feit is dat zo’n War Powers-discussie niet alleen juridisch geneuzel is, het is ook gewoon risicobeheersing: als je doelen en eindpunt vaag houdt, krijg je automatisch meer escalatie, meer veteranen met PTSS, en jaren later de zorgrekening waar niemand het over wil hebben. Dat Cassidy na een briefing ineens draait kan best, maar dan wil ik dus juist méér openheid richting publiek, niet alleen een powerpointje achter gesloten deuren en daarna weer braaf 88 miljard aftikken. En dat losers-geschreeuw, dat is geen leiderschap, dat is stressgedrag.