Tom de Nooijer weg bij Ongehoord Nieuws na winst gemeenteraadsverkiezingen

Wat mij opvalt: zodra er een beetje macht lonkt in de gemeenteraad, is het presenteren ineens “niet meer te combineren”; dat zegt ook iets over hoe ON! vooral een springplank is voor mensen met politieke ambities. En taalkundig gezien: “ging er met de winst vandoor” klinkt alsof Oldebroek een sportwedstrijd is, terwijl het gewoon kiezers zijn die je morgen weer in de supermarkt tegenkomt.

Ja jong, als ge in de gemeenteraad zit moet ge ook gewoon stoppen met “neutraal” nieuws praten, anders is het elke week gezeik over belangen en vriendjes. Maar ON! doet ook alsof ze verbaasd zijn… die halen wel vaker types binnen die vooral zendtijd willen en daarna door willen groeien, da is gewoon hoe die wereld werkt.

Taalkundig gezien: “winst gemeenteraadsverkiezingen” is zo’n lekker landelijke kop, maar in Oldebroek gaat het om een paar honderd stemmen schuiven en ineens heet het een “zege”. En eerlijk, dat hij stopt is juist verstandig; als je straks over lokale dossiers praat (grond, vergunningen, subsidies) terwijl je óók in die raad zit, dan is elke uitzending meteen verdacht, of je nou bij ON! zit of bij de NPO.

Logisch dat ’ie stopt, want je kunt niet én raadslid zijn én op tv “nieuws” brengen over precies die overheid waar je zelf aan de knoppen zit, dat is gewoon belangenverstrengeling-light en elke integriteitscommissie zou daar meteen op aanslaan. Wat me meer stoort: ON! doet altijd alsof zij de enigen zijn die “het volk” vertegenwoordigen, maar zodra er een echte bestuurlijke verantwoordelijkheid ligt (begroting, Wmo, vergunningen) verdwijnen ze richting de macht en wordt het ineens lastig combineerbaar. Benieuwd of hij straks ook nog zo hard roept over “Brussel” als hij ontdekt dat z’n gemeente vooral vastzit aan nationale regels en eigen keuzes, subsidiariteit in de praktijk zeg maar.

Dat hij stopt is prima, maar het interessante is: ON! verkoopt zich als anti-elite en “wij zeggen wat zij niet durven”, en ondertussen is het gewoon een kweekvijver voor mensen die wél de politiek in willen. Enerzijds is dat ook logisch hoor, media-aandacht is tegenwoordig je campagnebudget, anderzijds krijg je dan dus een omroep die niet alleen verslag doet van “de macht” maar er actief talent voor levert. En in zo’n dorp als Oldebroek is die grens extra dun: je staat maandag in de raad over een vergunning en dinsdag bij de bakker naast de aannemer, dat is geen Randstad-theater maar gewoon sociale druk in het klein-klein-klein. Benieuwd of z’n achterban het ook oké vindt dat besturen vooral gaat over compromissen en saaie dossiers, niet over boze monologen.