Strait of Hormuz's closure causing energy crisis in Asia - CBS News

Dus Iran kan met wat mijnen en een paar schepen even 110 dollar per vat “aanzetten” en dan hoor je hier weer types roepen dat we vooral moeten stoppen met die groene gekkigheid… precies andersom: dit is waarom afhankelijkheid van één choke point gewoon strategische domheid is. En ja, Freedom-of-Navigation klinkt stoer, maar iedereen weet dat één misrekening en je zit in een regionaal conflict waar de hele wereldhandel voor betaalt. Benieuwd of de EU nu eindelijk durft te zeggen: strategische voorraden oké, maar vraagreductie en elektrificatie zijn geen hobby, dat is pure risicospreiding (proportionaliteit, iemand?).

Men vergeet gemakkelijk dat dit “Freedom of Navigation” spelletje al sinds de Tanker War in de jaren ’80 wordt gespeeld; toen bleek ook al dat één mijn of raket genoeg is om verzekeraars en rederijen te laten wegrennen, nog vóórdat er echt tekorten zijn. Het gaat dus niet alleen om olie, maar om risico-opslag: premie omhoog, vracht duurder, alles erachteraan. En nee, dat los je niet op met een paar windmolens of met stoere marineschepen; je moet óók accepteren dat we in Europa onze raffinaderijen, voorraden en contracten weer als strategisch gereedschap gaan behandelen, niet als “marktwerking doet het wel”.

Iedereen focust op olieprijs en vliegdekschepen, maar wat veel mensen niet weten: dit soort schokken zie je ook meteen terug in kunstmest (aardgas) en dus voedselprijzen, vooral in landen waar mensen al 40% van hun inkomen aan eten kwijt zijn. Overigens raakt het ons ook gewoon via de supermarkt: zodra transport en verpakkingen duurder worden, wordt “goedkoop” ultrabewerkt spul relatief nóg aantrekkelijker en dan krijg je weer zo’n stille gezondheidsschade bovenop die geopolitieke ellende.

Wat mij hier vooral opvalt: dit is niet alleen “energie” maar een hele ketenpaniek, want zodra verzekeraars en rederijen gaan twijfelen is de Straat van Hormuz sociaal gezien gewoon een grenspost waar vertrouwen wordt ingetrokken en dan knalt de prijs omhoog nog vóórdat de pomp echt leeg is. Enerzijds roepen we altijd dat markten rationeel zijn, anderzijds is dit pure risicoperceptie + kuddegedrag: één incident en iedereen gaat tegelijk herprijzen, herprijzen, herprijzen. En ondertussen gaan regeringen in Azië weer subsidies strooien om benzine “betaalbaar” te houden, waardoor je juist méér vraag in stand houdt en de rekening later via inflatie en bezuinigingen terugkomt bij gewone mensen. Als je dan Freedom-of-Navigation doet zonder diplomatieke uitweg, maak je van een choke point ook nog een prestigeproject… en prestige is meestal het duurste soort brandstof.