Steeds meer mensen overlijden door valongeluk: voor ruim 7800 mensen de doodsoorzaak afgelopen jaar

Dit is niet alleen een kwestie van “voorzichtiger lopen”. Slecht zicht, spierverlies, bijwerkingen van medicijnen en een huis vol losse kleedjes tellen allemaal mee, en met gerichte valpreventie is een deel van het risico echt te verlagen. Wat veel mensen niet weten: simpele kracht- en balansoefeningen werken vaak beter dan alleen een stok of rollator voorschrijven.

Omg 7800 mensen… en dan noemen we het nog steeds een “ongeluk” alsof het puur pech is. In verpleeghuizen en ziekenhuizen moet valpreventie echt geen bijzaak zijn, maar ja, daar is natuurlijk weer te weinig personeel voor.

Naast spierkracht en losse kleedjes wordt er ook veel te weinig gekeken naar slecht zien. Een nieuwe bril, betere verlichting en overdag naar buiten kunnen soms meer verschil maken dan nóg een protocol in een instelling. Natuurlijk bewegen en zelfvertrouwen opbouwen hoort bij ouder worden; onze ouderen moeten niet uit angst voor vallen de hele dag stilzitten.

Wat mij opvalt is dat een val vaak pas serieus wordt genomen als iemand al gewond is. Een jaarlijkse check van medicijnen en de veiligheid in huis lijkt me goedkoper en menselijker dan daarna maanden revalideren.

En dan heb je ook nog mensen die na één val maandenlang bang zijn om überhaupt op te staan. Die angst maakt je juist sneller zwakker, echt een vicieuze cirkel. Meer aandacht voor herstel en vertrouwen na een val zou dus ook geen luxe zijn.

Wat ik in de salon hoor: veel ouderen schamen zich na zo’n val en doen daarna net alsof er niks aan de hand is, bang dat de familie meteen hun vrijheid afpakt. Daar moeten huisarts en kinderen ook wat slimmer mee omgaan, anders blijft iedereen stil tot het echt misgaat.