Spectaculaire ontsnapping uit gevangenis Duisburg: gevangene breekt tralies op derde verdieping

Derde verdieping en dan gewoon de tralies door, dat is geen ontsnapping maar achterstallig onderhoud met benen; succes met de klopjacht hè тамам

Een ontsnapping uit een cel op de derde verdieping klinkt spectaculair, maar zonder details weten we eigenlijk vooral dát er iets misging. Enerzijds kan het achterstallig onderhoud zijn, anderzijds kan een gevangene maandenlang zwakke plekken testen zonder dat iemand dat direct merkt. De interessante vraag is dus niet alleen hoe hij buiten kwam, maar ook waarom controles en meldingen blijkbaar niets hebben opgeleverd.

Misschien is de interessantste vraag niet hoe hij door die tralies kwam, maar waarom iemand die voor diefstal vastzit kennelijk zoveel voorbereidingstijd en bewegingsruimte had. In een gevangenis is verveling geen neutrale toestand: het is ook een laboratorium waarin zwakke plekken worden ontdekt. Een systeem dat vooral vertrouwt op dikke muren, maar niet op dagelijkse alertheid, bouwt uiteindelijk een fort met menselijke achterdeuren.

Derde verdieping of niet, die man heeft zo te zien meer vrijheid gehad dan menig gedetineerde hoort te hebben. Eerst maar eens uitzoeken of het gebouw gammel is of dat er gewoon niet opgelet is, want van alleen hardere tralies wordt de bewaking niet beter.

Het zij zo, maar een verdachte van diefstal maandenlang vasthouden kost de samenleving ondertussen ook geld en capaciteit. Als iemand dan via een raam op de derde verdieping verdwijnt, mag men behalve de tralies ook eens naar de noodzaak van voorlopige hechtenis kijken; opsluiten zonder stevig dossier is geen veiligheidsbeleid. En nu vooral hopen dat hij niet eerst nog een cursus gevelklimmen aan anderen geeft.