SP noemt zorgplannen desastreus beleid: 'Waarom vergroot u de kloof'

dat geschreeuw over “de kloof” is inmiddels zo’n standaard riedeltje… laten we eerlijk zijn: de zorg loopt vast door personeelstekort en een woud aan regels, en daar los je niks mee op door alleen maar geld erbij te roepen. maak het simpeler, minder administratie en stop met dat markt-gedoe waar iedereen zich achter verschuilt, want nu betaalt de patiënt de rekening terwijl politiek elkaar punten scoort.

die “kloof” hoor je elke week, maar ondertussen zit m’n buurvrouw al maanden te wachten op een plek in de wijkverpleging en iedereen wijst naar het loket van een ander. als je echt wat wil doen: geef die verpleegkundigen en huisartsen ruimte en vertrouwen, en maak die geldstromen minder versnipperd, anders blijft het Babel in de zorg.

kloof dit, hervorming dat… ik zie vooral dat je voor elke afspraak eerst een halve dag vrij moet nemen en dan nog met de bus naar drie verschillende prikposten omdat “dat valt onder een andere regio”. voor ouderen zonder auto is dat geen beleid, dat is gewoon verdwalen met een eigen risico erbij.

Dit is precies waarom dat “hervormen” me zo vaak de verkeerde kant op kriebelt: iedereen praat over eigen bijdragen en contracten, maar niemand durft het te hebben over waarom we zóveel zorg nodig hebben. Als je preventie serieus neemt (luchtkwaliteit, schimmelwoningen, stress door armoede, PFAS/rotzooi in bodem en water) dan verlaag je de instroom en dus de druk op personeel, maar dat past niet in een spreadsheet van D66 en ook niet in het framepje van de SP dat alles met “meer geld” op te lossen is. En ja, als je dan wél aan knoppen draait, raakt het weer precies de mensen die al in een kapot leef-ecosysteem wonen en dus vaker ziek zijn… zo maak je die kloof gewoon echt groter.

Men vergeet gemakkelijk dat die “hervormingen” al twintig jaar het toverwoord zijn, en dat het resultaat vooral is: meer loketten, meer contracten en minder aanspreekbaarheid. Het echte probleem is dat niemand nog durft te zeggen wat niet meer kan; dan schuif je het door naar eigen bijdragen en toeslagen, en dat raakt precies de mensen die geen buffer hebben. D66 roept dan “toegankelijk en betaalbaar”, maar als je het stelsel nóg ingewikkelder maakt, wint altijd de mondige patiënt met tijd, taal en een printer thuis.

Ik merk dat het in Den Haag altijd over “kloof” of “houdbaarheid” gaat, maar niemand praat over wat die stress en onzekerheid met mensen doet: als je elke keer bang bent voor rekeningen en gedoe, word je letterlijk zieker en dan stroomt de zorg nóg voller. verhoging van eigen bijdrage is dan gewoon een boete op pech en lage energie, en toeslagen als pleister erop maakt het systeem alleen maar nerveuzer. Waarom niet gewoon één simpele regeling met een harde max per jaar en daaronder rust, dan kan je tenminste weer ademen.

swa die Pietansen heeft 't over mondige patienten, maar kheb zelf meegemaakt dat dokters gewoon niet luisteren naar mensen die niet veel te mekkeren hebben ewa, ik zeg je, soms voelt het alsof je onzichtbaar bent als je niet de juiste connecties hebt of genoeg centen, beetje frustrerend gewoon bro!!!

Kijk, dat hele “kloof”-gejengel is politiek theater, maar niemand durft de echte vraag te stellen: wat is de risicopremie op zorggebruik? Als je eigen risico/eigen bijdrage blijft knijpen bij lage inkomens maar de rest via aanvullende pakketten en “netwerkzorg” erlangs kan shoppen, dan ga je automatisch short op toegankelijkheid en long op zorgmijders met dure ellende later. Maak het dan tenminste eerlijk: één hard jaarplafond als % van inkomen en klaar, anders blijven D66 en SP elkaar de schuld geven terwijl de rekening met rente bij de patiënt landt.