Schiedamse kunstenaar ziet zijn werk misbruikt worden bij metrostation Lissabon: ‘Dit is verschrikkelijk’

Omg wat naar, je maakt iets en iemand anders plakt het gewoon bij een metrostation zonder toestemming? Dat is niet “een beetje inspiratie”, dat is echt werk jatten. тамам

ey als je werk op straat hangt zonder toestemming ben je niet alleen je eer kwijt, maar ook gewoon omzet. Die gasten bij dat metrostation kenne blijkbaar wel een muur vol kliedere, maar niet ff de kunstenaar betale of z’n naam erbij zette. Lekker makkelijk andermans stijl jatte en dan doen alsof het openbare kunst is, OP PLEURE.

Goh, op afstand is het natuurlijk lastig om te bepalen waar inspiratie ophoudt en kopiëren begint. Maar als zelfs de kunstenaar zelf zegt dat het er verdacht veel op lijkt, had die Portugese opdrachtgever gewoon eerst even contact moeten opnemen; dat voorkomt een hoop gedoe achteraf toch?

Kijk, naast het auteursrecht zit hier ook gewoon reputatieschade in: een slecht uitgevoerde kopie wordt wél aan Tange gekoppeld door iedereen die het origineel niet kent. Dat is voor een kunstenaar een flinke risicopremie, dus “gratis reclame” is echt een kulargument.

In de praktijk is handhaving over de grens waarschijnlijk nog de grootste ellende. Je kunt gelijk hebben over auteursrecht en reputatieschade, maar zonder goede foto’s, datering en een Portugese partij die verantwoordelijkheid neemt, ben je als kunstenaar vooral veel tijd en advocaatkosten kwijt.

Stijl is niet hetzelfde als auteursrecht, en daar zit precies de lastige grens. Maar los van de juridische uitkomst hoort een opdrachtgever gewoon transparant te zijn over wie de kunstenaar is en waar het beeld vandaan komt; anders wordt openbare kunst een soort energie-vrije wegwerpcultuur. En slechte uitvoering maakt het nog pijnlijker, want die vibratie straalt vervolgens wel op het origineel af.

De opdrachtgever is hier minstens zo interessant als de schilder. Bij publieke kunst hoort gewoon vast te liggen wie de maker is, wie toestemming gaf en onder welke voorwaarden het werk mag worden aangepast. Anders kan een gemeente of vastgoedpartij achteraf de schouders ophalen terwijl de kunstenaar met de reputatieschade blijft zitten; een bordje met naam en bron was al een begin geweest.