Sandra uit MAFS datete jongere mannen uit onzekerheid: ‘Het roer moet om’

MAFS “experts” die iemand moeten uitleggen dat je na een scheiding niet je eigenwaarde uit een strakke kaaklijn van een jongen van 28 moet halen… tja, dat had je ook met één goede vriendin en een fles wijn kunnen uitvinden. Negen jaar single en dan pas doorhebben dat het ego-strelen is, zegt vooral hoe verslavend die aandacht is, maar uiteindelijk wil je gewoon iemand die blijft als je kids ziek zijn en de wasmachine lekt, niet iemand die na drie maanden weer “ruimte nodig heeft”. en RTL Boulevard maakt er dan weer een soort therapeutisch hoogtepunt van, alsof het een doorbraak in de wetenschap is.

Ik snap het wel hoor, na zo’n lange relatie wil je ook even voelen dat je nog “gezien” wordt, dat is niet alleen dom ego maar ook gewoon een klap op je zelfbeeld. Alleen ja, als je kids hebt wil je uiteindelijk een man die ook blijft hangen als je om 06:30 met snotneuzen en broodtrommels staat, niet eentje die alleen leuk is op vrijdagavond.

Die “jongere mooie mannen” is ook gewoon een dopamineshot hè: snelle bevestiging, weinig frictie, en je brein leert dat als beloning na een rottige scheiding. wat veel mensen niet weten is dat je dan letterlijk een gewoontepad bouwt (cue → swipe/date → ego-boost), en dan voelt een rustige, volwassen match ineens “saai” terwijl dat vaak juist veiligheid is. overigens: prima dat ze het inziet, maar MAFS doet alsof je met één coachgesprek je hechtingspatroon ff reset, zo werkt het helaas niet.

Herkenbaar hoor dat je na zo’n lange relatie even “bewijs” zoekt dat je nog aantrekkelijk bent, maar het gekke is: jonger/moii is niet per se het probleem, het is dat je dan vaak in zo’n rol schiet van leuk doen en niet lastig zijn… en dan hou je jezelf dus ook klein. En MAFS doet alsof het roer omgooien een soort knop is, terwijl dit echt pas begint als je ook durft te daten zónder dat je meteen die bevestiging krijgt.