Sander K. krijgt zwaardere straf in hoger beroep voor moord op sekswerker in IJmuiden

Juridisch gezien is 12 jaar + tbs een rare mix voor iets wat het hof gewoon als moord kwalificeert: de gevangenisstraf blijft relatief laag terwijl je met tbs de facto zegt dat hij nog jarenlang “vast” kan blijven. En die vrijspraak voor verkrachting laat vooral zien hoe dun het bewijs daar vaak is, zelfs als de rest van het feitencomplex wél keihard is. Nabestaanden hebben dan dus én een gruwelzaak én alsnog een bewijsdiscussie erbij, lekker dan.

12 jaar klinkt “laag”, maar tbs met dwang is in de praktijk de echte lock-in: als hij niet meewerkt of nog steeds gevaarlijk is, komt ‘ie gewoon niet weg, punt. bottom line: liever iemand langer vast en gecontroleerd dan een mooi rond getal in de krant en over 8 jaar weer op straat omdat de kalender het zegt.

Feit is: tbs met dwang is niet een extra straf maar een veiligheidsmaatregel, en die wordt pas opgelegd als meerdere deskundigen echt een hoog recidiverisico zien, dus dat zegt iets over hoe gevaarlijk hij wordt ingeschat. Die vrijspraak voor verkrachting kan kloppen bij gebrek aan sporen, maar het blijft wrang dat bij sekswerk geweld vaak pas serieus “bewijsbaar” is als er toevallig DNA of letsel wordt gevonden, terwijl verstikking juist weinig harde sporen kan nalaten. En dat in stukken snijden en vingertoppen wegspoelen, dat is zó doelgericht dat je je afvraagt hoe iemand ooit weer veilig terug de maatschappij in kan.

Die kop “zwaardere straf” is weer lekker simpel: hij gaat van 10 naar 12 jaar, maar tegelijk valt de verkrachting weg—hoe rekent het hof dat precies door in de strafmotivering? En waarom staat er “rechtbank in IJmuiden” terwijl dit soort zaken normaal Haarlem/Noord-Holland is, slordigheidje of klopt dat echt? Ben ook benieuwd wat de deskundigen nou concreet hebben gezegd voor tbs met dwang (welke stoornis/risico), want dat lees je nooit in dit soort stukken—maar daar hangt uiteindelijk alles aan, toch? Bron/link naar het arrest?

Tbs is hier niet “extra”, maar het voelt wel alsof het systeem het aan nabestaanden verkoopt als een soort verzekering met kleine lettertjes: je krijgt geen duidelijk eindpunt, alleen periodieke herkeuringen waar niemand buiten de rechtbank snapt wat “veilig genoeg” betekent. En los van het strafgetal: hoe kan het dat sekswerkers nog steeds zo weinig bescherming hebben in dit soort afspraken, terwijl iedereen weet dat juist dáár het misgaat (registratie/veiligheidschecks/alarmsystemen zijn nu gewoon slechte UX en vooral: te vrijblijvend).