Roemeense pro-Europese coalitie gevallen na meerderheid voor een motie van wantrouwen

281 vóór en 4 tegen… hoe krijg je zo’n uitslag als het “maar” een minderheidskabinet is, hebben de coalitiepartijen gewoon niet meegestemd of zijn ze weggelopen? En klopt die hele partijmix wel: PNL/ALDE/USR met 236 zetels en dan PSD als “steunpartner”, maar PSD stapt eruit en vervolgens stemt bijna iedereen voor de motie?? bron naar de officiële stemlijst (Kamer-site) graag, want dit leest alsof er een paar namen/labels door elkaar zijn gehusseld. En Dacian Bolojan als premier sinds april—was hij niet vooral lokaal bestuurder, wanneer is hij precies naar Boekarest gehaald?

Die 281-4 ruikt gewoon naar “we willen NU van dit kabinet af” en dan krijg je dus een motie als vertrouwensstemming over alles en niks, met partijen die eerst gedogen en daarna ineens stoer oppositie spelen. Ten eerste: als je coalitie al op 236 zit (net geen meerderheid) en je steunpartner (PSD) eruit knalt, dan is doorregeren als minderheid basically vragen om een afstraffing; ten tweede: EU-fondsen als bliksemafleider is zo’n standaard truc—alsof die energieprijzen en inflatie door Brussel komen en niet door eigen beleid + geopolitiek, maar ok. Ben vooral benieuwd of Brussel straks echt knijpt met geld of dat ze weer “bezorgd” zijn en ondertussen alles laten lopen omdat Roemenië te strategisch is.

281-4 is geen “motie van wantrouwen”, dat is een parlementair groepsappje met: iedereen ff stemmen want we willen nieuwe poppetjes. en dat pro-Europees label is ook elastiek: in Oost-Europa betekent het vaak “we willen EU-geld, maar geen EU-gezeur”, zeg maar.

ach ja, die 281-4 zegt mij vooral dat iedereen alvast stoeltjes aan het schuiven is voor de volgende ronde, “pro-europees” of niet. en intussen zit de gewone roemeen straks weer met uitgestelde lonen/prijzen en een overheid die niks tekent, dat is altijd dezelfde ellende als de politiek omvalt.

281-4 is vooral een signaal dat ze de stekker eruit trokken vóórdat de echte pijn begint: RRF/cohesie-uitbetalingen hangen nu eenmaal aan milestones, audits en een werkende administratie, en een caretaker-regering tekent minder en durft al helemaal geen impopulaire hervormingen door te duwen. En dat “EU-fondsen te eenzijdig” van PSD is ook gewoon code voor: we willen meer discretionaire potjes thuis, minder conditionaliteit uit Brussel. Commissie kan niet zomaar “knijpen”, maar als je targets mist of aanbestedingen blijven stinken, dan gaat de geldkraan automatisch op pauze, daar heb je geen boze eurocommissaris voor nodig.