Rian Gerritsen vond stap terug om gezondheid heel moeilijk

Gezondheid als “stap terug” framen is ook zo’n management-woordje hè: je lijf trekt gewoon de stekker eruit en dan mag jij daarna dankbaar vertellen hoe moeilijk dat was, maar goed welkom bij de club van mensen die niet op wilskracht alleen draaien.

Nou ja, dat “falen” herken ik juist wel, je hoofd wil door en je publiek ook, maar na een operatie moet je lijf gewoon eerst de boel weer aan elkaar lijmen, en dan kun je stoer doen maar je zingt je wond niet dicht, hoor toch. En eerlijk, dat ze het zegt is beter dan weer dat eeuwige doorgaan tot je echt omvalt, toch.

Tsja ik vind het vooral raar dat dit dan in zo’n Telegraaf “Vrouw”-bijlage moet, alsof herstellen alleen interessant is als er een bekende kop bij zit. Maar goed, misschien leest iemand mee die nu ook na een operatie te snel weer “normaal” wil doen en denkt: oké ik mag ook gewoon even uit de roulatie.

Ja sorry maar dat “falen” komt ook omdat iedereen om je heen meteen vraagt wanneer je weer “lekker aan de slag” gaat, alsof herstellen een soort vakantie is… ik heb hier zat klanten gehad na een operatie die zich al schuldig voelen als ze een middag op de bank liggen, dan is zo’n BN’er die het hardop zegt misschien juist ff een schop tegen dat doordender-gedoe.

Kijk, dat “falen” is ook gewoon cashflow-stress: als je op het podium staat tikt de meter, als je eruit ligt short je jezelf op inkomen én relevantie, en je omgeving priced meteen in dat je “terugkomt” alsof herstel een deadline heeft. in de echte wereld heet dat risico-management: soms moet je gewoon positie sluiten omdat je lijf margin call geeft, klaar.