Raar of eigenlijk heel logisch? Waarom mensen vaak juichen voor het land van hun ouders

Kijk, dat juichen voor het land van je ouders is gewoon logisch: je groeit op met die vlag in de woonkamer, die verhalen aan tafel en die “wij” in je hoofd, dus emotie gaat dan voor paspoort. En eerlijk, als Oranje al jaren als een zijwaartse grafiek speelt zonder echte upside, snap ik dat je je hype liever long zet op Marokko als die wél momentum heeft.

Weer dat gejank over “loyaliteit”, maar het is vooral heel praktisch: als je hier al je hele leven te horen krijgt dat je toch geen echte Nederlander bent, waarom zou je dan gratis PR maken voor Oranje? En ondertussen kost zo’n extra politie-inzet bij zo’n wedstrijdnacht zo €300.000-€500.000 aan overuren en ME, maar daar hoor je niemand over, behalve achteraf als er een ruit sneuvelt. Typisch: emotie mag alles, rekening gaat naar de belastingbetaler.

Dat “waarom juich je niet voor Oranje”-vingertje is ook gewoon selectief: niemand vraagt het aan Brabanders die voor PSV zijn en niet voor RKC, of aan expats die ineens weer “Hup Holland” roepen zodra er een WK is. Probleem is niet dat je een ander shirt aan hebt, probleem is dat een deel zich pas Nederlander noemt als het gezellig is en bij verlies de straat als prullenbak gebruikt. Loyaliteit is geen rekensom, maar schadeherstel wél.

iedereen doet alsof dit een identiteitscrisis is maar het is ook gewoon algoritme en merch bro als je hele timeline vol tiktok edits van marokko goals staat en je neefjes in dat shirt lopen dan voelt oranje ineens als een saaie default skin lol