Pro-leider Jesse Klaver wil ‘ondanks alles’ praten over de begroting

Nou ja, praten is altijd beter dan meteen de deur dichtgooien, maar “ondanks alles” klinkt wel alsof het vertrouwen inmiddels onder de vloer ligt; hopelijk gaat het over een echte begroting en niet alleen over politieke toneelstukjes, hoor.

Bij een minderheidskabinet is praten geen gunst maar gewoon de parlementaire rekensom. Klaver hoeft de begroting niet cadeau te doen; hij kan steun koppelen aan concrete punten en de rest afwijzen. Dat is precies hoe controle hoort te werken, al zal iedereen het straks weer als achterkamertjespolitiek verkopen.

Dat “ondanks alles” is misschien wel het interessantste deel. In een minderheidskabinet wordt conflict al snel persoonlijk gemaakt, terwijl juist inhoudelijke afstand normaal hoort te zijn: je kunt de coalitie wantrouwen en toch over een begrotingspost onderhandelen. Het risico is wel dat kiezers straks vooral een spel van lekken en dreigementen zien, terwijl de echte ruil — welke rekening bij welke groep terechtkomt — buiten beeld blijft.