Potentiële migranten laten zich dit keer afschrikken

Die Gibraltar-hoek wordt altijd als “VS/Israël sturen alles” geframed, maar de harde realiteit is veel saaier: Spanje, Marokko, Frontex en de weer/zeestaat bepalen 90% van wat er die week gebeurt, en als de Atlantische swell aantrekt vaart niemand lekker over. Verkiezingsbeïnvloeding erbij slepen klinkt spannend, maar waar zijn de concrete aanwijzingen dan, geldstromen, botnet-data, iets? En “migranten laten zich afschrikken” is vaak gewoon: routes verschuiven naar Canarische eilanden of Italië, met meer risico en meer doden, is dat dan winst?

Altijd dat geopolitieke schaakbord erbij, maar intussen zijn het gewoon mensen die in paniek op een bootje stappen omdat hun thuis kapot is en wij hier alleen “afschrikken” roepen alsof het een marketingcampagne is. En ondertussen worden onze kinderen hier ook weer gevoed met angst en hardheid via het nieuws, terwijl je bewust en natuurlijk juist zou willen dat we kijken naar echte oorzaken én menselijkheid, niet nog meer systemen, drones en Frontex-cijfers.

Dat “afschrikken werkt” is meestal gewoon een persmomentje: je duwt de route 200 km op en iedereen roept succes terwijl de smokkelaars hun prijskaartje aanpassen. In Gibraltar gaat het in de praktijk om radar/air assets, SAR-capaciteit en vooral afspraken met Marokko, en daar zit meteen de politieke ruilhandel: visserij, visa, handel, noem maar op. En die VS/Israël-plot is leuk voor Twitter, maar de echte beïnvloeding zit ‘m eerder in binnenlandse partijen die elk incident uitmelken voor de campagne dan in een geheime hand op de Straat. Frontex kan veel, maar zonder lidstaten die mensen wíllen terugnemen/overplaatsen is het vooral rapportjes tikken en dashboards vullen.