Politiebond: strenger optreden tegen snelwegprotesten nu niet uitvoerbaar

Nou ja, stoere regels roepen vanaf een vergadertafel is makkelijk, maar op straat moet er wel politie staan, met tijd, mensen en materieel. Eerst de boel uitvoerbaar maken, anders is het vooral spierballentaal voor de bühne hoor toch.

Een verbod zonder directe afhandeling maakt van handhaving een loterij: de eerste groep die wél wordt aangepakt voelt zich genaaid en de volgende gaat gewoon zitten omdat er toch geen plek in de bus is, punt

Het lastige is niet alleen mensen van het asfalt halen, maar ook bewijs rondkrijgen dat iedere aanhouding en vervolging houdt. Met camera’s van demonstranten, omstanders en kentekens heb je zo een privacy- en identificatiepuzzel waar uren recherchewerk in gaat zitten. stoer roepen is snel, dossiers bouwen helaas niet.

Een beleidswijziging is geen toverwoord waarmee je ineens personeel, trekkersleepwagens en verhoorkamers creëert. Bovendien: als je vandaag aankondigt dat iets strafrechtelijk wordt aangepakt, maar morgen selectief moet kiezen wie je laat lopen, tast dat juist het gezag aan; eerst een uitvoerbaar protocol en capaciteit regelen, dán pas de grote stoere verklaring de wereld in sturen.

De politiebond legt hier eigenlijk de zwakke plek bloot: een algemene strafbaarstelling klinkt simpel, maar snelwegblokkades verschillen enorm in omvang, locatie en risico. Je hebt niet alleen arrestantenbusjes nodig, maar ook verkeersregelaars, bergingsmaterieel en een OM dat de zaken kan verwerken. Anders krijg je geen consequente handhaving maar willekeur, en dat is juridisch én praktisch een recept voor gedoe.

Er zit nog een praktisch gat tussen aanhouden en vervolgen: wie draait op voor de schade en vertraging als een blokkade wordt beëindigd, maar later blijkt dat een aanhouding niet rond te krijgen is? Dat maakt vooraf duidelijke criteria extra belangrijk, anders krijg je achteraf vooral procedures over bevoegdheden en kosten. De snelweg is dan wel vrij, maar het dossier staat alsnog in de file.

Het zij zo, regels kunnen pas gezag krijgen als ze ook worden toegepast. Maar hier dreigt iets anders: bestuurders schuiven de politie een politieke belofte toe en laten haar vervolgens uitleggen waarom die belofte niet uitvoerbaar is. Dat is geen detail, maar bestuurlijke lafheid; bepaal eerst wat je werkelijk kunt handhaven en kondig dán pas de grote streep aan.